Arkasokak
»
Hadi durma! Bitir oyunu, noktala beni...
Yazıyorum icinde Hadi durma! Bitir oyunu, noktala beni... konusu , Hey… Ne kadar da yorulmuşum. Bacaklarım öyle çok ağrıyor ki anlatmam mümkün değil. Sana yetişebilmek için öyle çok koştum, öyle çok koştum ki… Yetişemedim… Kalbimin içerisinde seni bulmak için koşuyorum. ...
|
#1
04-10-2008, 09:38 PM
| ||||
| ||||
| Hadi durma! Bitir oyunu, noktala beni... Hey… Ne kadar da yorulmuşum. Bacaklarım öyle çok ağrıyor ki anlatmam mümkün değil. Sana yetişebilmek için öyle çok koştum, öyle çok koştum ki… Yetişemedim… Kalbimin içerisinde seni bulmak için koşuyorum. Neredesin? Nereye saklandın? Kader ağlarını örüyormuş gerçekten de. Bunu kalbimin içinde dolaştıkça anladım. Her yer kader ağlarıyla kaplanmış. Hem de çok “sert” bir şekilde. Bütün kapılardan içeriye baktım. Hep aynı şeyi gördüm. Karanlığı. Benim olan bir şeyin içerisinde kendimi öyle yalnız ve öyle çaresiz hissediyorum ki… Bu benim kalbim yahu, diyorum ama… Ama… Ama bu yinede birçok şeyi değiştirmiyor. Benimde olsa bulamıyorum işte seni. Yoksun! Bazı odaların kapısında mühür var. Özenle kapatılmış ki kimse giremesin içeriye diye. Acaba ne yaşanmışlıklarım var oralarda da mühürlemişim bu kapıları. Senin olduğun odanın kapısı da mühürlenmeden bir an önce bulmalıyım seni! Hava hep bulutlu buralarda. Sanki hep “yağmur” yağacakmış havası var. Bir kere rastladım yağmura. Sımsıcaktı. Senin gibi. Hüzün kokuyordu, Aşk kokuyordu, Sevda kokuyordu, Buram buram “sen” kokuyordu işte. Kokluyordum. Seni kokluyordum her yağmur yağışında. Yutuyordum her damlayı. İçiyordum seni. İçime yağıyordun sen! Hapsediyordum seni içime. Kaçma diye. Kat kat giysiler giyiyordum. Eğer içim üşürse, sen üşüme diye. Ama olmuyordu, ne yaparsam yapayım olmuyordu. İçimden patlak verip çıkıyordun dışarıya. Tekrar koşmaya başlıyor, kaçıyordun benden. Bedenimden… Koşma ne olur! Üstüme yağıyordun ama bütün tenimi yakıp gidiyordun işte. Oysa severdin tenimin kokusunu. Öperdin her zaman. Nokta koymak istedin bu ilişkiye. Ama ben yapamıyordum. Noktam sen ol o zaman, seni koyayım bütün cümlelerimin sonuna. Benim noktam ol, bizim değil. Severdin sen böyle imla tadında konuşmayı. Bende sana öyle mi yapayım? Bu oyunu böyle mi oynamak istiyorsun? Peki o zaman… Sen bana her bağırdığında ünlemler oluyordu cümlelerimde, her öpüşünde noktalı virgül oluyordu, öpücüğü daha anlaşılır kılıyordum, her güldüğünde virgüller çoğalırdı cümlelerimde. Çünkü güldüğünde hiç bitsin istemiyordum. Bazen yaptığın davranışlara bir neden kondurmak için parantezleri kullanıyordum. Uzun uzun açıklıyordum seni onların içinde. Noktalar ise… Her sustuğunda saldırıyorlardı cümlelerime. Bütün cümlelerime… Anlatım bozukluğu geliyordu ardından. Karışıyordu bütün sözcükler ve anlamlar beynimde. İnfilak ediyordu beynim. Sonra sessizlik, Sessizliği bozan uzun bir “dıııt” sesi ve ardından da… Upuzun bir çizgi alıyordu cümlelerimin yerini. Oyun bitmiş oluyordu böylece. Bizim oyunumuz da bitti öyle değil mi? İşte gördüm seni. Ama yanında bir başkası… Hadi o zaman, oyunun noktasını yanındaki koysun. Noktamız o olsun bizim. Hayır, bizim değil; “Beni noktalayan o olsun.”  Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz… Bu gece kimse bizi durduramaz. Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz. Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz. Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik, Ve tekrar ölüye döndük. Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha, Daha güçlü, Fethedip yolumuza devam ediyoruz! (Evil Has No Boundaries)  |
|
#2
06-10-2008, 12:23 AM
| ||||
| ||||
| İlk okuyanlardan olma şerefine erişmiş biri olarak tatlı bir ayrıcalık hissi var üstümde itiraf edeyim  Saçma gelebilir, lakin öyle hissediyorum...Bu yazı ilk okuduğumda güzeldi, şimdi baktığımda da güzel... Sağ ol   |
|
#3
06-10-2008, 01:45 PM
| ||||
| ||||
| Değiştirmedim çünkü okuduğunun aynısı ondan hala güzel geliyordur  Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz… Bu gece kimse bizi durduramaz. Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz. Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz. Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik, Ve tekrar ölüye döndük. Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha, Daha güçlü, Fethedip yolumuza devam ediyoruz! (Evil Has No Boundaries) |
|
#4
06-10-2008, 06:53 PM
| ||||
| ||||
| necibe harika olmuş =) ellerine saglık.. bu kadar anlamlı ve güzel yazmayı bırak artık şeker kız=) Kasımlar sizin olsun , Mayıslar BİZİM! |
 |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cevap | Son Mesaj |
| Aldat Beni! | Gökkuşağı | Aşk Bölümü | 7 | 15-08-2008 02:56 AM |
| öp beni ozaman...(Hadi!) | ..lavinya.. | Aşk Bölümü | 2 | 08-05-2008 09:52 PM |
Düzenli Mod
