Masada parmaklarını tıklatarak düşünmekten ileri gidemezsin ya bazen.
Hani bazen, deniz kenarına götürür ayakların seni bir banka oturursun denizi izlersin.
İstanbul’u izlersin ya bazen…

Çocuklu anneler, aileler geçer önünden. Çocuklara gülümsersin. İçinden hayatının nasıl olacağını merak edersin. Umarım “iyi” olur dersin bazen.

Sonra çocukluğuna dalar gidersin ya, işte en mutlu olduğun andır o zaman. Her şeyi rahatça hayal edebildiğin o çocukluğunu düşünürde, özlemekten ileri gidemezsin ya ‘bazen’ …

-Büyüyünce ne olacaksın?
-Doktor.
-İnşallah evladım, inşallah olursun.

O zamanlarda karşındakinin o sözleri söylerken suratındaki hafif üzüntülü durumu, sesindeki çatallaşmayı anlayamazsın.
Geleceğine geldiğinde anlarsın ya bazen…

Ne garip varlıktır insan dersin. Çocukken geleceğini hayal eder, bir an önce büyümek ister, büyüyünce de keşke çocuk kalsaydım der.
Doyumsuzdur insan.
Anlarsın.

“Bazen”

Çayından bir yudum alırsın.
Çocukken verdiği tat yoktur. Tıpkı bez bebekler gibi.
Eskiden elinden düşürmezdin. Şimdi elinden düşürmediğin işinle alakalı dosyaların.

Çocukluk arkadaşların aklına gelir.
Bir tanesi büyüdüğünde bir çikolata fabrikası açacağını ve çikolata dolu bir havuzda yüzeceğini söyler.
Acaba yapmış mıdır dersin?
Acaba hayalini gerçekleştirmiş midir?

Yoksa sende olduğu gibi, hayatta ona hayallerin gerçekleşmeyeceğini mi göstermiştir?

Ne kadar da güzeldi değil mi o günler?
Ne kadar güzeldi…

Bazen ne kadar da garip oluyor insan değil mi?
O kurduğun hayallerin olmaması ne kadar da kötü, ne kadar da acı verici, can yakıcı.

Aslında yaşamak güzeldir, o hayallerin arasında. Hayaller güzeldir işte.
Yaşadığımız şu üç günlük hayata tat verendir hayaller. Bizim yaşama nedenimizdir.
Her şeye bağlanma ve bırakmama sebebimizdir hayaller.

Sevdiğine kavuşmayı “hayal” etmek,
En yakın arkadaşını görmeyi “hayal” etmek,
Tatili “hayal” etmek…

Her şeye katlanmamızın nedenidir hayaller.

Hayaller güzeldir.

Düşünürsün yine her zaman ki gibi.
Ne zamandır hayallerinin kapısını çalmadığını.
Gerçi hoş kendi kapını çalacak vaktin bile yoktur aslında.

Hayallerine bırakırsın hayatını ama onlar seni başka bir limana, başka hayallerin yanına bırakırlar.
Çok nadirdir bu dünyada hayallerini gerçekleştiren insan.

Ama çocukluk hayalleri yüreğini ağlatır işte. Çünkü en saf ve temiz hayallerindir onlar. Kimse karışmaz onları düşündüğün için sana. Kimse bozmaz o hayallerini.
Bilirler olmayacağını belki ama dokunmazlar hayallerine.

Kafanda geleceğini hayal etmek güzeldir o dönemlerde. Gerçekleşmese bile ne güzeldir onu düşlemek işte.

Hayal kurmak ne güzeldir aslında.
Hayallerinin içinde boğulmak.

Ama şimdi kurduğun hayaller?
Gerçekleşmeyeceğini bildiğin şeylerdir.

Çocukken hayalini kurduğun şeylerin hiçbiri gerçekleşmemiş ama çocukken sahip olduğun her şey hayal olmuş.

Mesela;

“mutluluk”.

Hayallerle dolu o dünyaya gitmek istersin tekrar ama yaş sınırı vardır.

Bazen güzeldir hayat işte.

Hayaller güzeldir.

Hömm... Evet aslında güzeldir hayaller... Ama sonrasında daha çok acı vermez mi?
Hayalleri gerçeklerle değiş tokuş etmek gerekir canın yanmasın diye. Çünkü kurduğun hayallerin hepsi "hayal" olacaktır.
Çocukken ne hayal kurardım hatırlamıyorum. Öğretmen olmak isterdim sanırım. Aslında pişman da değilim şu anda bu hayalimi gerçekleştirmeyeceğime...
Küçükken bile realist yaşarmışım sanırım, fark ettim şimdi. Öyle ahım şahım hayallerim olduğunu hatırlamıyorum. Hatta hiçbir zaman çok büyük hayaller kurmadım. Kuramam. Canımın yanacağını bilirim çünkü.

Duman bitirsin o zaman şu saçma mesajı bir şarkıyla:
"Hayal ettiklerim bana yakışmasın, inancım yok benim..."

Güzel yazıyorsun be Necibe. Canımı yakıyorlar ama...

Hayal kurmak güzeldir,insanın ileriye doğru atacağı adımları biçimlendirir,şekillendirir.Ama hayal dünyasında yaşamayı,hayal kurmak ile ayırmalı.Hayal Dünyasında yaşamak insanın sonunu getirebilir.

Çok güzel bi yazı necibe. Bazen özeniyorum sana öyle yazabilmek için. Büyük bir ilerleme var yazılarında. Okudukça lezzetli geliyor sağol

Afiyet olsun Yeliz (:
Benim gibi yazabilmek ayrıcalık ister

* Eda sen benden daha güzel yazdığının farkında mısn?
- hayır de de kafanı kıriyim.

Hayaller yıkılana kadar güzel,ya sonrası ????

Kötü.
ama kendimden bilirim, kolay alışıyor insanoğlu hayallerin yıkılmasına. Hayallerin gerçekten 'hayal' olduğuna.

O enkaz insanin canını cok yakıyor. Bezen hic cıkamıyor o yıkılmış hayalin enkazlarının altından. Bazen duyguları sakat bırakabiliyor,yıkılan hayaller.

Önemli olan yıkılmak değil, tekrar kalkabilmek bence.

Güzel yazı...
O enkazın kesin ve kati bir acı olduğu tartışılmaz ama eğitmek amaçlı yüzlere vurulmuş ağır bir tokattır aynı zamanda...
Manalı mı? Hayır.
Lakin herşeye karşın tüm bu manasızlıkları manalandırma çabasıdır belki de insan hayatlarının toplamı...