Yıkılan hayaller bazen o kadar ağır olur ki kalkmak cok zor olabilir. Altından cıkmak icin cabalarsın,her seferinde bir yerlerin yara icinde kalır.Kalbin kırılır,duygular sakat kalır.

Öyle ...

Yazı çok güzel olmuş bu arada.
Her yazın bir başarı olduğundan, başarılarının devamnı diliyorum ben..

Vay ömer ne söz o öle (:

Sağolasın Yakupcan.

You see that shackle..? I'm Your sLavee...!

Konudan uzaklaşmaktan korkuyorum, bu harika yazının içerisindeki güzel anlamları kaybedip, başka şeyleri yazmaktan korkuyorum, lakin hayal üzerine bu kadar konuşmuşken eklemek istedim bir Che söylemini;
"Düş ile gerçek arasında gidip gelen bir yaşamdır ancak insanları bir ömür boyu peşinden sürükleyip götüren. Yaşamın gerçek çağrısıdır bu! Bu çağrı, kimi zaman beyaz köpükleri yalçın kayalara vuran bir dalganın, kimi zaman pırıl pırıl bir altın kumsalı yalayan dingin bir denizin çağrısıdır. Ve herkes düşlerinin büyüklügü oranında bu çağrıya yanıt verir! Durursa kendi durur, yürürse kendi yürür!"
Herkes düşlerinin boyutları kadar özgürdür...