Ölmedin değil mi daha?
Biliyordum...
Çünkü yalan söyledim.

Zaman seni bu kadar kolay bırakır mı sanıyorsun?
Ha demek tanıdın zamanı, bunu tahmin edebilecek kadar.

Neden yalan söyledim bilmek ister misin?
Kus istedim zamana.
Canın yanacaktı evet, ama zehri de kansız boşaltmak mümkün değil, bilirsin.
Kana susamıştı hem zaman. Seni bir süre rahat bırakması için gerekiyordu bu.

Rahatsın şimdi, değil mi?
Yine sorular var ama kafanda.
Konuşacakların olacak sonra.
Sonra da kusacakların...
Başladığın noktadasın.

Şaşırdın değil mi buna?
Büyüdün sandın.
Sandın ki değişecek bazı şeyler...
Zaman uğraşmayacak daha fazla seninle...
Değişim sorun olmayacak önünde...

Ne sa.lakmışsın!
Zaman sonsuz ve sen onun içindeki bir noktadan farksızsın. Bu daha kaç kez tekrar edecek hesaplarsın herhalde.
Sonsuz olabilir mi?

Ne olursa olsun, o kadar yaşamayacağım nasılsa diyorsun, duyuyorum.
Nereden biliyorsun ki?
Nereden biliyorsun, ruhunun zamanda sıkışıp kalmayacağını?
Ya da boyut değiştirmediğini?

Öldürdü mü ki daha önce zaman seni?
Ha, demek çok acı çektin ama yenemedi seni zaman.
...
Niye mi kahkaha atıyorum?
Çünkü hâlâ safsın, zamanın oyununu göremeyecek kadar.
Seni öldürse kimi bulur acı çektirecek?
Kim sa.lak ki senin kadar meydan okusun zamana?

Dokundu demek söylediklerim.
Peki, susuyorum ben.
Seni zamanla başbaşa bırakıyorum. Son sözüm ama

Sus ya da kus fark etmez. Öl yeter ki!
Öl ki yok olsun zaman.
Öl ki daha fazla canımız yanmasın!
Öl...
dü..
m.

******
Serinin son yazısı. Diğerleri kadar iyi olmadı ama bir şekilde de bitirmek gerekiyordu...

harika olmuşş

Teşekkür ederim de diğerlerini okumadan biraz anlamsız kalır bu.
Okumuş da olabilirsin tabi, bilmiyorum.. Neyse... Teşekkür ederim.

Devam yazısı gibi olmuş ve harika olmuş tebrik ediyor ve kıskanıyorum .

Başarabilmişim demek ki seri haline getirmeyi, yaşasın
Teşekkür ederim

Aslında üçünü aynı başlıkta açsam belki daha iyi olurdu. Ama hem kaç tane yazacağımı bilmiyordum, hem ilkini siteye verdiğimde diğerlerini yazmamıştım, hem de çok uzun olurdu okumak biraz sıkardı...
Neyse, dediği gibi yazıyorum'da bulabilirsin, hepsi aynı başlıkla zaten...

Öncelikle 3leme fikri çok güzeldi, sanırım bu tür birşey daha önce bu bölümde olmamıştı, iyi bir fikir güzel satırlarla buluşunca inanılmaz lezzetli bir iş oldu.
Yorumumu ilkine yaptım, ikinciyi es geçip üçüncüde sonlandırıyorum, bu ikinciyi beğenmediğim anlamına gelmiyor, zaten bu yorum bir önceki yazıyı da kapsıyor...
Senin hakkında görüşlerim zaten belli, güzel yazdığını düşünüyorum uzun zamandır ve okurken mecburi bir iş değil, keyifli bir iş yapıyorum, yani saçma da olsa örneklemek gerekirse cebime gelen bir mesajın zihnimde uyandırdığı merak ile yazını görmek hemen hemen aynı şey. Mesajı hışımla açtığım gibi, yazını da hışımla açıp, zevkle okuyorum.
Tabi bu üst satırlarda okudukların işin "yazı" kısmı.
Hikaye olarak ise bende uyandırdıklarını yazı yaparak şöyle söyleyeyim;

Birisinin sonsuza dek çilesini çekmekten ürküyorum,
Bıraktığı ağır ve soğuk yarayı kapatamamaktan ürküyorum...
Ve ölmekten ürküyorum;
Birinin yeniden gitmesiyle ansızın tekrar öldüğüm an...

Bu satırlar senden başkasına manalı gelmeyecek biliyorum Derin oldu sanki

Eline sağlık canım.

Aslında üçleme fikri yoktu tam olarak, yani ilkiyle bitmemeliydi, zaten ilkinden hemen sonra bir şeyler karalanmıştı ama kaç tane olmalı konusunda bir fikrim yoktu. Üçüncü biraz zorlama oldu, nokta koymak gerekiyordu, üçten fazla olsaydı insanlar sıkılırdı, zaten bu mevzuyu o kadar da uzatamazdım. Böyle işte...

Teşekkür ederim, insanlara zorla bir şeyler okutmak zaten istemem; ama yazılarımın ilgi görmesi hoşuma gitmiyor değil

Hikaye...
Burası işte biraz karışık oldu; çünkü kafam karışıktı, düşünceler karışıktı, duygular karışıktı.
Aslında konu tamamen kişi etrafında dönüyor, hatta şizofren bir tadı oldu farkındayım.. Başkasını düşünmemiştim pek yazarken, ama söylediklerine bakıyorum da sanırım var bunlar bu yazıda.
Çünkü zaman var burda. Ve zaman hiç bitmez. Yenilmez. Öldürülmez.
İnsanlar gelip geçer sadece. İnsanlar doğar, insanlar ölür. Sen doğarsın, sen ölürsün ve tekrar ölürsün. İnsanlar senin hayatından geçer, sen insanların hayatından geçersin.
Zaman iz bırakır. Zaman insanlarda iz bırakır. Cisimlerde.. Mekanlarda.. Beyinlerde.. Ruhlarda... ve kalplerde...
Ve sen o izlerle tekrar tekrar ölürsün...

Pöff.. Kafam çok dolu. Saçmalamayı keseyim en iyisi.
Teşekkür ederim