Yanan bir kağıdı izlemek ne kadar da keyiflidir.

Ateşin veya kağıdın insanda farklı duygular uyandırdığı kesin. Seven insan mektup yazar sevdiğine. Mektubun kenarlarını yakar. Böylece sevdiği ile arasında ateş ve kağıt ile bir bağ kurmuştur.

"Sevgi bağı"

Ama bunu yapmaktan çok o kağıdın kenarlarını yanarken izlemek ayrı bir zevktir. Kağıdın alev alması ve sonra o alevin o koskocaman alevin birden minicik bir kıvılcım olup simsiyah bir yazgı halinde yok oluşunu izlemektir zevk olan.
Bir kibrit ile kağıdın ucunu yakarsınız sonrada o hafif turuncuya benzeyen, yer yer kırmızıya çalan o minik kıvılcımı izlemeye koyulursunuz.

Kağıt ve ateşin dansını izlemeye başlarsınız böylece. İkisinin birbirine duyduğu aşktan doğan bu muhteşem dansı izlemeye başlarsınız.

Ateş kağıdı "sıcaklığıyla" öyle bir sarar ki kağıt boğulsa bile sesini çıkaramaz. Gücü yoktur kağıdın. Zayıftır.
Bu izlediğiniz dansta bazen ateş söner.
Yok olur.
Kağıdı terk eder.

Bir kibrit ile bu "aşk dansını" tekrar "alevlendirirsiniz."

Bu dansın hayata benzer yönü çoktur. Bir bakarsınız aslında kağıt bizizdir. Üzerinde yazılan onca yazı, onca karalama yazgımız.
Ateş ise hayattır.

Acımasızca bütün kaderimizi içine emer. Bütün herşeyimizi alır elimizden. Bizden geriye sadece siyah küller kalır.

Simsiyah küller.

Arda kalan tek şey bu değersiz küllerdir.
Kağıttan kalan tek şey...

Ama yine de bu dansı izlemek güzeldir. Ateşin etrafa yaydığı o muhteşem görüntü gözlerimizi kör eder.
Kağıdı da "mest" eder.
Böylece yanlışlıkları göremez, hissedemez kağıt. Yok olduğunu anlamaz, anlayamaz.

Ateşin sönmesi herşeyin bitmesi anlamına da gelir. Bu sefer tekrar alevlendirilcek olan kağıdın yerinde küller kalmıştır. Ateşin sarıp sarmaladığı, yaydığı sıcaklığıyla yapacaklarını unutturduğu o kağıt artık yok olmuştur.
Sanki kağıt üzerindeki tüm karalamalar hiç yokmuş gibi "yok olmuştur."

Yaşanmamış hayatlar, aşklar da böyle oluşur işte.
Ateşin verdiği sıcaklığa ve güzelliğe kapılarak ardımızda bırakacaklarımızı düşünmeden dalarız hayat denilen bataklığa.

Başlangıçlar hep güzeldir zaten. Bitiş bize acı gerçeği öğretir öğretmesine ama geri dönülmez artık. Bizden geriye sadece küller kalmıştır. Yaşıyorsak bile hala geri kalanlara baktığımızda yanan hayat dallarını görürüz.

Bu oyunun adı mutluluk dansıdır.
Herkes eşini kendisi seçer bu oyunda. Doğru eşi seçen dansı kazanır. Ama her zaman iyiler kapılmıştır.
Ya da iyi olan çok azdır.

Ama seçilenler için bir son yoktur. Nasıl ki ardına bakmadan giden o sevgililer için son yoksa bunlar içinde yoktur.
Yani ateş için son yoktur.
Üzerinde tüm egosunu tatmin etmek için mutlaka yakacak bir kağıt bulur.
Giden sevgili başka birisini bulur.

Onlar yeni bir dansa başlamışken bizlere küllerimizle oynamak kalır.
Tek tek ayıklamak.

-Ama önemli olan o küllerin üstüne su döküp bu seferki oyunu kazanabilmektir.-

... Life is ours, we live it our way ...

Sağol canım..

yüreğine sağlık görmedim seni ama minicik bi kız dio ya begüm ama anlaşılan kocamna bi yüreğin var

Teşekkür ederim dilay böyle güzel bi yorum yaptığın için

minicik görsenn... ayyyy =) al sew

dün okummuştm satende yorum yapammamıştm... yazdınmı çok güzel yazıosunnn necibeee

Alıntı: tarafından gönderildi

Ateşin sönmesi herşeyin bitmesi anlamına da gelir. Bu sefer tekrar alevlendirilcek olan kağıdın yerinde küller kalmıştır. Ateşin sarıp sarmaladığı, yaydığı sıcaklığıyla yapacaklarını unutturduğu o kağıt artık yok olmuştur.
Sanki kağıt üzerindeki tüm karalamalar hiç yokmuş gibi "yok olmuştur."

Yapacak Hiç ßir $éy Yok
Gitmék İstédi Gitti
Hém AnLıyorum Hém Çok Acı
Ték TarafLı ßİTTi,,

...Gébériyorum " A$k'mdan " KaLmadı ßéndé Gururdan éSér...

ßa$ka ßir İnsan Kar$ımdaki,,Deği$méz DiyénLéré Müjdé,,
Çok Sévén ßöyLé Gidér miydi,,Müjdé Her$ey Bitti...

Dün okumuştum bu yazıyı, yorumsa bugüneymiş...
En son yayınladığın yazın sonrasında yorum olarak sözetmiş olduğum şeyleri yaşadım yine ve bahse konu rakam da 3 oldu. Yani son 3 yazını ciddi anlamda çok beğendim(nacizane)...
Gerçekten güzel bir yazı olmuş, içeriği ve düzeni ile çok güzel. Ayrıca şu sayfa düzenine verdiğin önem, bazı kelimeri ya kalın yapman ya da tırnak içine alman çok hoşuma gidiyor.
Saçma bir yorum oldu benimki biliyorum ama o kadar yazı sohbetlerimizden sonra güzelmiş sağol diyemem maalesef...
Gelelim düne;
Oteldeydim yine iş güç, kontrol etmem gereken işlerin olduğu ve onların da hafif keyfimi kaçırdığı bir anda siteye girmek istedim (işleri ertelemenin iknası yüksek yolu), birkaç yorumdan sonra senin yazınla karşılaştım ve abartmadan söylüyorum ki okurken turizm, işler vs aklımda kalmadı, monitör ile aramda hiçbirşey kalmamıştı bir süreliğine... Taki yazı bitene kadar...
Ve her zaman söylerim; bir yazı bu etkiyi yaratabiliyorsa birinde, hatta sadece "biri"nde yaratıyorsa bile o yazı değerlidir...
Ruhuna sağlık..

Çok teşekkür ederim Yakup. Yazı düzenine aslnda bilerek önem vermiyorum. Cidden. Sanki yazarken o kısımları öyle yapmasam kendimi ifade edemeyecek veya asıl dediğimi diyemicek gibi hissediyorum. E tamam itiraf ediyim azcıkta güzel görünsün diye yapmıyor değilim
Benim için de eğer yazdığım bir yazı, herhangi birisinde -bir kişi olsa dahi- onda bazı anlamlar oluşturuyorsa bende mutlu olurum tabiki
Tekrar teşekkür yorumun için .

Rica ederim, yorumu yapan vardır ve bir de yaptıran, senin yazınla yaptırdığın bir yorumdur satırlarım, teşekkür aslında sana edilmeli ve ben etmeliyim, birşeyler uyandırıp sağol güzelmiş demekle yetindirmediğin için...
Yazı düzeni konusunda söylediklerini çok iyi anladım, eskiden ben de öyle yapardım ve sanki tırnak içine aldığım cümlemdeki vurgu o tırnaklar olmasa algılanmayacak gibi gelirdi ve zamanında beni okuyan ustalarla bunu konuştuğumda haklı olduğumu söylerlerdi... Okuyanla ilgili bir durum yani, senin düzenlemelerin birileri için birşey ifade etmeyebilir, birileri içinse çok şey ifade edebilir, ben yazı okurken sesli okuma taraftarıyımdır ve sesli okumak vurgulama, tonlama gerektirir, bilirsin. Yazını okurken senin yazdığın formatta okuyorum ve bu hoşuma gidiyor...
Yazılarını çok beğeniyorum... Haddimi aşarak tespitlerimi söylüyorum ama bu herkese yaptığım birşey değil, sana yapıyorum çünkü senin beni anlayacağını, söylediklerimi anlayacağını düşünüyorum ve o yüzden rahatım. Ve çok ciddiye alıyorum yazılarını, çünkü ciddiyet gösterilmesi ve kıymetlendirip, değerlendirilmesi gereken satırlar üretiyorsun...
Tekrar teşekkürler...