|
#1
| ||||
| ||||
| Bomboş kaldı sokaklarım. Sen meydanda yok olmayı seçtiğinden beri... Cesaret edemiyor kimse bu lanetli şehre girmeye, kara kuru akbabalar dolanıyor gökyüzünde. Şehrim de kokuşmaya başladı zaten. Kalabalık bir şehirdim ben bir zamanlar. İçinde binbir zevkin, eğlencenin ve biraz da entrikanın döndüğü. Şu an senin işgal ettiğin meydan bir zamanlar ne kazanovaları ne kumarbazları ne babaları ağırladı, bilsen. Ara sokaklarımın birinde her gece keş bir düşünce, kendinde geçmiş hâlde bulunurdu. Çapkın mutlulukla, çekici umut kovalamaca oynardı küçükken şuradaki okulda. Ve büyüdüklerinde ilk şu sokak köşesinde öpüşmüşlerdi. Kazındılar oradaki bir ağaca. Keder, mahalledeki silik duygu, annesinin ninnisi şehirde çınlamayan tek çocuktu. İki aşığın arasını bozmaya çalışırdı sürekli, belki de bu ninni özleminin verdiğin kinden... Anladı yalnız başaramayacağını ve seni çağırdı... Misafirperverdir bu şehrin sakinleri. Bavullarınla görüler seni, sokakta bırakmazlardı. Zaten bulduğun ilk kapıyı çalıp daldın içeri. Umudun evine misafir olman şartmış gibi. Mutluluk, umudun kolundan tutup götürdü. Sen yok olmayı seçtiğinde meydanımda... Pandora kutusunu açmıştı çünkü, umut kutuda hapsolamayacak kadar özgürdü. Göç ettiler bu şehirden insanlar birer birer. Kayıptı bu şehrin insanları. Yoktu bu şehir. Hiç olmadı... ![]() Sen duyduklarına inanıyorsun. Söylenmeyene inan, çünkü insanın sessizliği, sözcüklerinden daha yakındır gerçeğe. |
|
#3
| ||||
| ||||
| teşekkür ederim yalnız böyle ardarda yazılar geldi ama hep beklemeyin... yaratıcılıkta sıfırımdır, ilham perileri etrafımda dolaşıyor sadece şu sıralar.![]() Sen duyduklarına inanıyorsun. Söylenmeyene inan, çünkü insanın sessizliği, sözcüklerinden daha yakındır gerçeğe. |
|
#4
| ||||
| ||||
| hahah anlarım bende öyleyim merak etme ama yazmıycam ben artık kitabıma yazıcak bişi kalmıyo sonra ![]() ![]() Aşka lanetlenmiş bir ömrün ilk ve son özlemisin; öznesinin.....Peki şimdi mutlumusun????? |
|
#6
| ||||
| ||||
| Zaten bulduğun ilk kapıyı çalıp daldın içeri. Umudun evine misafir olman şartmış gibi. Mutluluk, umudun kolundan tutup götürdü. Sen yok olmayı seçtiğinde meydanımda... ayyyy Yüreğine & Ellerine Sağlıkkk... çok güzel olmşşş ![]() Yapacak Hiç ßir $éy Yok Gitmék İstédi Gitti Hém AnLıyorum Hém Çok Acı Ték TarafLı ßİTTi,, ...Gébériyorum " A$k'mdan " KaLmadı ßéndé Gururdan éSér... ßa$ka ßir İnsan Kar$ımdaki,,Deği$méz DiyénLéré Müjdé,, Çok Sévén ßöyLé Gidér miydi,,Müjdé Her$ey Bitti... |
|
#8
| ||||
| ||||
| Çok güzel bir yazı. Emeğine, yüreğine sağlık. Uzun uzun yorum yapmak isterdim ama zamanlamam yanlış. İlk fırsatta söz ![]() ![]() Haklıydın Hep Sen, Acılar Bedava Mecburduk Hep Uzaktan Bakmaya Çok Yorgunum Ben Eski Bir Saat Gibi Hırpalandım İstanbul Gibi... |
|
#10
| ||||
| ||||
| Güzel yazı. Çok güzel yazı. Gerçekten güzel yazı. ![]() Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz… Bu gece kimse bizi durduramaz. Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz. Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz. Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik, Ve tekrar ölüye döndük. Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha, Daha güçlü, Fethedip yolumuza devam ediyoruz! (Evil Has No Boundaries) |