yazıyorum... çünkü yazmaktan başka çaresi kalmadı paramparça ellerimin... yazıyorum üstelik kanımla imzalayacağım, gözyaşlarımla yazdığım satırları. gecenin en kuytu yerinde gizleniyorum, gece kadar karanlık sayfalara dökerken içimdeki karmakarışık düşünceleri. yazdığım her kelime usta bir cerrahın elindeki neşter gibi gelip tam da yaralı yerimi buluyor. yazıyorum, yazdıkça yaralarımdan kan sızıyor...
var say ki bir renk olacağım bu akşam... aşk kadar kırmızı, düş kadar beyaz, ölüm kadar siyah... susuyorum. başıboş bir fırçanın ucunda bir düşlere bir aşka bulanıyorum. karıştıkça koyulaşıyor ölümün tonu, karıştıkça parlıyor. gözalıcı bir yalnızlığın kolarında son nefesini vermeyi bekleyen bir çocuk misali ruhum, gülümsüyorum... kelimeler yorgun ben yorgun, üstelik üşüyorum... ellerim, gözlerim,kalbim paramparça... delebilseydim eğer şu sağır eden sessizliğin ihtişamlı duvarlarını, sesimi de koyacaktım vedamı getirecek olan zarfa... söyleyecektim yaralarımın ne denli ağır olduğunu... gücüm yok, gözyaşlarım da bitmek üzere... gün ışığının değdiği yerler ağır ağır yanıyor sanki. ben yazıyorum, yazdıkça yaralarımdan kan sızıyor...

kalbimden de kanıyor bir bir gözyaşlarım sessizce çekiyorum acılarını yüreğimin ...geçmiş ve hüzün kokulu odamda bir ben bir de yalnızlığım; yüzümüzdeki seyyar maskelerle dans ediyoruz yalnızlık korkusunun en karanlık senfonisinde

dayanamadım yine yaaaa ben iyice melankolik insan ruhuna girdim yine yaaa

En korkunç şey TEK SESLİLİKtir !!!!...

Yapacak Hiç ßir $éy Yok
Gitmék İstédi Gitti
Hém AnLıyorum Hém Çok Acı
Ték TarafLı ßİTTi,,

...Gébériyorum " A$k'mdan " KaLmadı ßéndé Gururdan éSér...

ßa$ka ßir İnsan Kar$ımdaki,,Deği$méz DiyénLéré Müjdé,,
Çok Sévén ßöyLé Gidér miydi,,Müjdé Her$ey Bitti...

Ellerine sağlık, her ne gerekçe ile olursa olsun, yazmak güzeldir, nefes almaktır. Bu herkes için böyle değil elbette, bilmem, güzel yazıydı, sağol...

Kalemine ve kalbine sağlık
Çok güzel bir yazı. Ah ama yasaklanmalı böyle yazmalar, insanı yerden yere vuruyorlar...

Sen duyduklarına inanıyorsun.
Söylenmeyene inan, çünkü insanın sessizliği,
sözcüklerinden daha yakındır gerçeğe.