Hayatımın tamamında önemsediğim ve bildiğim şeylerin, yanlış ve ters bir biçimde hayatıma bulaşmış olması içimde bambaşka ve yanlış bir kimlik oluşturdu…
Açıkça itiraf etmeliyim ki; geçiş süresi ve değişim tamamıyla berbattı.
Sonu aslında öyle fazla görüşe açık oldu ki anlatamam.
Örneğin; yaşantım, yaptıklarım bir açıdan bana fayda sağlarken, bir açıdan da beni sindiriyor. Peki ben nasıl bakıyorum, hangisini yaşıyorum, neresindeyim?
Çözemiyorum!
Bu karmaşam birbirinden farklı insanlardan oluşan dünyamız gibi; Bir
araya geldiklerinde birbirlerinden farklı olmadıkları ortaya çıkıyor ve “o an” dayanılmaz oluyor. Kıyamet işte! Peki sevgili ben bu dünyada dünyalanıp içimde nasıl kendi kıyametimi koparabilirdim ki?
Yapamıyordum!
İşte bu yüzden aradığın kişiyi gözlerimde bulamıyordun, bulamayacaktın. Kimse bulamıyordu aslında, çünkü “o” kendine görünmemek için delice kaçıyordu. “Kuyruk ve ahmak gibi!...”
Sonra seni az çok tanıyınca gördüm ki; çaba sarfetmeden yan yanayız biz.
Bizi buluşturacak bir rastlantıya yada birbirimize inanmamızı sağlayacak tecrübelere ihtiyacımız yokmuş gibi sanki.
Sanki bize konuşulmayan o dille anlattılar “KADER üzerinizde” diye.
Bir gece gibi; önemli.
Yokmuş gibi, hiç olmamış gibi, doyasıya varlığında; tarifi yokmuş gibi.
Ve “o” gece, uzağımda olduğunda da vardır. Ve sen de aldığı şekli anlatamazsın.
Bu tür duygulara leke sürmez insan. Oysa ben sürmedim, sürmeyeceğim....
Bu bir araya gelmesi gereken bizim bayramımız mı, yoksa benim şahsi
bayramım mı bilinmez ama yanyanayız.
Bir ayara gelmesi gerekenlerin çoğu birbirini bulamamışken biz yanyanayız...!
Neydi bilinmez, olsun...
Lakin dediğim gibi işte sonuncu gün, bugün; yalnız olmayan benim, dolayısıyla sensin. Anlaman gerekeni anlamayı sen de sever misin bilmem ama daha da çok sevdiğim şuan kabullendiğimdir...
Yeryüzünde buluştuk ve yaklaştık. Yani;
Ne de güzeldi o cümlelerin! Kapkara, kupkuru ve yapayalnızdı. Ne de güzeldi
gırtlağımı parçalayışı, aklımı hapsedişi, kalbimi aydınlatışı ve seni bana
yaklaştırması. Ne de güzeldi o cümlelerin!
(Saçma biliyorum)
Lugatı parçalar bu kez düşerken aklım.
Gizleri döker kalelerden, kalanı, gizlerin üzerini örtenlere.
Yürür artık karanlıkta kalbim, bir aşk, yakındır.
Aklım alır, cesaret ederim, yüreğim yanındadır.
Anladım andolsun,
yürüyemem belki tek çizgi; ancak kalan ömrüm sana yakındır!
Sevgili sana...

sana bunu yazdırana helal olsun ne diim eline ve yüreğine sağlık

Yapacak Hiç ßir $éy Yok
Gitmék İstédi Gitti
Hém AnLıyorum Hém Çok Acı
Ték TarafLı ßİTTi,,

...Gébériyorum " A$k'mdan " KaLmadı ßéndé Gururdan éSér...

ßa$ka ßir İnsan Kar$ımdaki,,Deği$méz DiyénLéré Müjdé,,
Çok Sévén ßöyLé Gidér miydi,,Müjdé Her$ey Bitti...

Yapacak Hiç ßir $éy Yok
Gitmék İstédi Gitti
Hém AnLıyorum Hém Çok Acı
Ték TarafLı ßİTTi,,

...Gébériyorum " A$k'mdan " KaLmadı ßéndé Gururdan éSér...

ßa$ka ßir İnsan Kar$ımdaki,,Deği$méz DiyénLéré Müjdé,,
Çok Sévén ßöyLé Gidér miydi,,Müjdé Her$ey Bitti...

Yapacak Hiç ßir $éy Yok
Gitmék İstédi Gitti
Hém AnLıyorum Hém Çok Acı
Ték TarafLı ßİTTi,,

...Gébériyorum " A$k'mdan " KaLmadı ßéndé Gururdan éSér...

ßa$ka ßir İnsan Kar$ımdaki,,Deği$méz DiyénLéré Müjdé,,
Çok Sévén ßöyLé Gidér miydi,,Müjdé Her$ey Bitti...

Epey eski bir konu gün ışığına çıkarıyorum Umarım sakıncası yoktur, vakit geçirmek için eski yazıları okuyayım dedim.

Ne desem bilemiyorum yazıya. İnanır mısın, ilk satırları okuduğumda "Yakup benim içinde bulunduğum durumu nereden biliyor?" dedim. Ki o zamanlar tanışmıyorduk bile. Eğer kurguysa -ki yazılarının çoğunlukla öyle olduğunu söylüyorsun ama belki bu olmayabilir- o zaman hayat sana başka insanları yaşatıyor gibi düşünmeye başlayacağım. İnanılmazsın...

Çok başka bir anlamı oldu benim için bu yazının. Teşekkür ederim, eline ruhuna sağlık...

Sen duyduklarına inanıyorsun.
Söylenmeyene inan, çünkü insanın sessizliği,
sözcüklerinden daha yakındır gerçeğe.