Yazıyorum icinde bu da benim kalemimden naçizane... konusu , Sonun Başlangıcı... *Korkuyorum, giderek daha acı geliyor her şey. Sanki yüreğimden akıyor gözyaşlarım, gözlerim olaylara seyirci. Gerçekler acıtıyor ama bu acı bambaşka. İnsanlar genelde hep üzüldüklerini düşünürler, dert yanarlar bazı ...
|
#1
| ||||
| ||||
| Sonun Başlangıcı... *Korkuyorum, giderek daha acı geliyor her şey. Sanki yüreğimden akıyor gözyaşlarım, gözlerim olaylara seyirci. Gerçekler acıtıyor ama bu acı bambaşka. İnsanlar genelde hep üzüldüklerini düşünürler, dert yanarlar bazı mevzulardan; 2 dakika sonra ise unuturlar neye neden üzüldüklerini. Gerçekten üzülmezler genelde çünkü hayat çok güzeldir ve üzülmek için çok fazla sebep yoktur. Bahane yaratırlar üzülmek için çünkü üzülmek iyi gelir insana, büyümek için vazgeçilmez ilaçtır. Yaşadığım acı bırakmıyor peşimi. Ne zaman başladı, kim koydu bu ateşi yüreğime bilmiyorum ama hep orada hissediyorum. Bazen harlanıyor her tarafımı yakıyor, bazen sönüyor unutturuyor kendini. Ama hep orada bekliyor. **Ben çoğu zaman kendimi şanslı saydım çünkü uyandığımı hissediyorum artık hayata karşı. Diğerlerinin aksine mucizeleri fark ediyorum. Yaşadığımız hayatın ne kadar saçma ve yanlış olduğunu görmek biraz acı olsa da farkındalık güzel. Hem yaşanılan acı ne kadar yürekten olursa mutlulukların kıymeti o kadar artıyor. Kendimi çok şanslı saydığım zamanların dışında da berbat bir yalnızlık hissi kaplıyor içimi. İnsan genelde yalnızdır ve bu yalnızlıktır insanı büyüten. Zaten ben severim yalnızlığımı ama bazen insanın unutması gerekir yalnızlığını. Yalnızken düşünmesi diğer zamanlarda da düşündüklerini dile getirmesi gerekir sanırım. Daimi yalnızlık çürütür insanın duygularını. Duyguların ne manası vardır ki paylaşılmadıktan sonra...? ***Maalesef artık duygular dünyası olmaktan uzağız. Dedim ya yanlış ve saçma bir yoldayız. İnsanların duyguları yok sadece varmış gibi yapıyorlar. Gerçekten sevinmiş veya gerçekten üzülmüş gibi yapıyorlar ortada bir sebep bile yokken üzülmek veya sevinmek için. Sebepsiz yaşıyorlar, sebepsiz ağlıyorlar, sebepsiz öldürüyorlar ve sanırım bunun sonucunda sebepsiz ölüyorlar. Sanırım son dedikleri böyle bir şey olsa gerek, kıyamete ne gerek. Sonun başlangıcı değil midir bir çocuğun başka bir çocuğu öldürmesi. İşin acı tarafı şu ki : Biz öğrettik onlara öldürmeyi, küfretmeyi, yalan söylemeyi, hırsızlığı. İşte bu hırsızlığı öğrettiklerimiz değil mi şimdi hayatlarımızı çalanlar. Ama asıl saçma olan benim kendime bunları dert edinmem değil mi? Bana ne ki ! benim suçum değil hiçbiri. Hiçbir şey olmuyormuş gibi yaşamak gerek heralde. Zaten ortada ne suç kaldı ne suçlu öylesine yaşıyoruz,öylesine... (05.09.2006) |
![]() |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cevap | Son Mesaj |
| abicim bi dunya gulmekten komaya gireceiniz soz ve fikralar+16 | murattt | Fıkralar | 29 | 28-07-2008 02:36 AM |
| Evanescence _ Tüm Şarkı Sözleri Türkçe Ve İngilizce | meltem_cennet | Yerli Yabancı Şarkı Sözleri (Lyrics) | 33 | 04-11-2007 08:17 PM |
| Msn İletiniz İçin Yüzlerce Bu Kadarını Bulamazssınız.! | PaRaDoKs | İnternet Teknoloji Tasarım | 2 | 19-06-2007 04:00 PM |
| Msn İletiniz İçin Yüzlerce Bu Kadarını Bulamazssınız.! | PaRaDoKs | İnternet Teknoloji Tasarım | 0 | 19-06-2007 03:00 PM |