Gözlerini açamıyordu göz kapakları ağır geliyordu vücudu titriyordu bir kabus olsa gerek diyordu ....zorlukla tekrar gözlerini açmaya çalıştı ama katlanamıyordu görüntüler parça parçaydı ve bütünlük kuramıyordu en sonunda gözlerini açmayı başardı ve perdenin arasından sızan güneşi gördüğünde çok sevinmişti sanki güneş kurtarmıştı onu bu kabustan......
Pencereye kadar zorlukla yürüdü ve kenarda küçük ve eski masada duran sürahiden bir bardak su doldurdu sadece bir yudum içebildi ve nefesinin tükendiğini düşündü kendi kendine daha önce hiç böyle olmamıştı dedi. (o büyük olaydan sonra )sanki o günü tekrar yaşatıyorlardı ona... sarsıldı elini kolunu tutamıyordu.....sonra gözü dışarıda duran çocuğa takıldı tek başına oynuyordu ve mutlu idi..bu kadar zor muydu yaşamı yaşanılır hale getirmek ama yapamazdı her şeyde o aklına geliyordu ,gözleri doldu ve tekrar odaya yöneldi ve aynanın karşısına geçti..kendine uzun uzun baktı çok da zaman geçmemişti ama sanki 20 yıl geçmiş gibiydi ve eski halinden eser yoktu ...eliyle yüzünü yokladı sonra gözlerine ve göz kapaklarına dokundu soğuktu yüzü ve donuktu gözleri...bedeni ve ruhu çok farklı yerlerde idi ...duş alıp çıkmaya karar verdi yoksa eriyip gidecekti buradan ve düşüncelerden.......suyun altına girdi ilk önce sadece öyle bekledi ve suyun vucuduna dokunmasını izledi önce tek tek dokundular sonra hızlandılar aynı gördüğü kabus gibi..önce yavaş yavaş göründü sonra acıtarak ...............
Duştan çıktığında üstündeki bornozuyla koltuğa geçti,ayaklarını önündeki sehpaya uzatarak sigara yaktı bir tane.....aslında dışarı çıkmalıydı kendini bu soğuk evden çıkarmalıydı ama nasıl olacaktı her şeyi buradaydı en önemlisi o buradaydı...

Yaz akşamıydı evliliklerinin birinci yılını kutluyorlardı ve o gün herkes orada olmalıydı..
.berfin her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmüştü mezeler içkiler müzik hatta kimin nereye oturabileceğini bile tahmin etmişti..Aylin en geniş koltukta oturmalıydı yasemin köşede sakin bir şekilde tolga her zamanı gibi çok konuşup oturamayacağı için onu bir yere oturtamamıştı,Yücel ise şiir okuyacağı için o her zaman geldiğinde oturacağı koltuk bellidir herkesin onu görebileceği ve duyacağı bir yerdi onunki si..Fazla kalabalık değildi sadece onları anlayan ve seven dostlarını çağırmışlardı ve saat ilerliyordu Berfin ve ulaş artık içki ile iyice sarhoş olmuşlardı tolga anlatıyor herkes gülüyordu ve mutlu idiler ...Aylin, Berfin ve Ulaşa hep böle kalmalısınız çünkü siz sadece yaşamı değil sevgiyi de çok güzel yaşayıp bize sevginin bu kadar zor olmasının yanında emek istediğini gösteriyorsunuz diyerek aslında tolgaya laf atıyordu ama tolga bunu anlamayacak dar çakır keyifti ..ama gülmeler devam ediyordu....laf lafı açıyor içiyorlardı artık saat ilerlemiş gece iki olmuştu ve slow müzik çalıyordu ama dilini bilmedikleri bu şarkı onların çok hoşuna gitmişti.yücel getirmişti bu kaseti....ama hangi ülkeye ait olduğunu hiçbirine söylemiyordu ama çok güzeldi ve birden ulaş berfini dansa kaldırdı ...Ulaş iri yarı bir adamdı ve eşine sarılınca berfin kendini her zaman huzurda hissederdi.ve bu ulaşın çok hoşuna giderdi aşkım ben seni hep içimde saklıyorum deyip gülüştüler berfın ve ulaş çok mutluydular ve hep böyle gitmesini istiyorlardı bunun için birbirlerine her gün söz veriyorlardı...yücel şarkı bittiğinde hemen şiir okumaya başladı...
çocugun gördüğü düştür barış
annenın gördüğü düştür barış
ağaçlar altında sevdalıların sevda sözleridir barış........
......
......
verin elinizi kardeşim barış budur
işte.....
ne güzel de okuyordu yücel, berfin de yazardı böyle şiirler ama yücelin şiirleri her zaman hoşuna giderdi ve yorumu da eklenince daha da güzel oluyordu bu sevgi ortamında...
her gün uyumadan önce birbirlerine sarılırlardı o gece de öle idi artık herkes gitmişti ve ev çok dağınıktı ama odayı toparlayacak halleri yoktu ....ulaş tekrar teybin yanına giderek yücelin getirdiği o kaseti tekrar koydu ve o anlayamadıkları şarkıyı açtılar müzik çok hoşuna gitmişti ulaşın... berfının yanına giderek kadınımsın diğer yarımsın sen hep benim ve öyle kalacaksın diyerek dudaklarına bir öpücük kondururken berfın ona karşılık verdi hayatım diyerek onu karşıda duran uzun koltuğa çekerek bir yandan öpüyor ve yaramazlık yapalım mı ne dersın diyordu...Ulaş hiç sormayacaksın sandım diyerek gülüştüler sanki bunun zamanı varmış gibi ......
berfinin dilinden şunlar dökülüyordu ;
aşkım iyi ki hayatımdasın ve iyi ki yanımdasın diyordu....bir yıl değil ölene kadar beraberiz hep tamam mı bunu unutma dedi....
sonra o müzik eşliğinde odalarına gittiler ve ulaş berfini daha çok r bu gece....zaten içkinin verdiği sarhoşluğa bide aşk sarhoşluğu eklenince ulaş artık dayanamıyordu ve berfin yatağı açarken belinden sarıldı boynuna bir öpücük kondurdu berfin ulaşa; dur yatağı açayım bari diyordu gülerek....
o gece artık müziğin eşliğinde bir beden olmuşlardı ulaş berfını her öptüğünde hayat buluyordu ..berfin ulaşı her öpüşünde gözlerınde aşkı görerek daha çok kendini ulaşa teslim ediyordu ve ateş içinde yanıyorlardı.. sabaha karşı ulaş belinden sarılmış berfine
kadınım benim yaşama umudum her şeyim diyordu ben hep senın yanındayım ve güzel günler hep bizi bekliyor biz bir bedeniz artık diyordu berfinin gözlerinin içine bakarak onu daha çok hissediyordu artık...ve birbirlerine sarılarak uydular yine söz vererek.....

bir anda irkildi hakim olamadığı gözyaşlarının içinde buldu kendini ve dayanamıyordu artık kendisinin de burada olmaması gerektiğini söylüyordu ama yapamıyordu onsuz olmak ve her yerde onu görüyordu kapıda, camda koltukta
mutfakta en çok da kendi odalarına giremiyordu.....her yerde o sanki bir ara seslendi yada baktı hep bunlarla yaşamak daha da zordu ..karşıda kocaman bir tablo ve içinde berfinini canının içi sevdiği kadının resmi vardı yanında da koca yürekli dev adam vardı öyle sarılmıştı ki ona hiç ayrılmayacaklarmış gibi....
boğazı düğüm düğüm olmuştu ağlıyordu..tek dostu yıldızlardı onu tek başına koymayan onun yanında olan bazen de ay ışığı.....

zorlukla giyindi ve sanırım 6 ay ı geçmişti dışarı çıkmayalı tek başına idi ve hiç çıkmamıştı evden ....
kapıyı kapattı ve binanın dar merdivenlerinden yavaş yavaş iniyordu korkuyordu en çok da....sokağa indi ve herkes sanki ulaşa bakıyormuş gibi hissetti ama gözlerini açmak da zorlanıyordu ışık sanki ona ilk defa bu kadar zarar vermişti ve bakamıyordu pek net değildi etrafındakiler....önce o çocuğun yanına gitti ve baktı ,merhaba nasılsın dedi ve başına elini sürerek ona gülümsedi......
sonra birden durdu ve insanların bu telaşından ve kalabalığından korktu sanki hepsi ulaşın üstüne geliyordu..yada berfini soruyorlardı sanki.....kulaklarında anlam veremediği birçok ses vardı ve tam o sırada bir gürültü sanki bomba patlarmışcasına bir ses duydu işte o an yıkıldı kaldı olduğu yerde .....sonra koşarak ama bir nefeste eve gitti bir daha çıkmamalıydı dışarı söz verdi kendine burada berfiniyle yaşayacaktı ama olmuyordu dayanamıyordu ....o gün aklına geldi
berfini de trafik kazasında kaybetmişti o kahrolası gün......
berfin yine her zamanki sevgisiyle ulaşı arayıp ;
hayatım ben işten erken çıktım sen gelene kadar ben alışverişimi yapayım sonra eve beraber geçeriz olur mu diyerek kapatmıştı telefonu en son o zaman duymuştu berfinin sesini...
sonra bir telefon daha gelmişti .....berfin hanımın eşi siz misiniz diye ulaş tanımadıgı bu sese;
evet benim diyebildi sadece telefondaki ses bir an önce hastaneye gelmenız gerekiyor eşiniz bir trafik kazası geçirdi dedi
ulaş duyduğu bu sesten sonra bir müddet şok geçirdi ve kendine geldiğinde hastanede görevli doktor ;
üzgünüm eşinizi kaybettik dedi.ulaş o anda berfini görmek istiyordu inanamıyordu yalan söylüyorlardı ... sonra morg ta berfini orada öyle beyaz kefende görünce dayanamadı hayır diyordu durmadan bize ölüm yok olmamalı konduramıyordu berfine bunu... hayatım gitme beni sensiz bırakma buralarda ben sensiz yaşayamam diyordu yalvarıyordu ne olur aç gözleri bana yıne sıcacık bak diyordu ama berfin den hiç ses gelmiyordu ulaş umutla bekliyordu ama gerçekti ve direnmeye dayanamayıp bağırışlar içinde yenik düştü kendine ve bayılmıştı ulaş.....

o günü tekrar yaşamıştı sanki ve artık bu evde tek başına idi ve kendini yalnız hissetmek istemiyordu daha çok acı çekiyordu ve bu acıy sonvermeliyidi ve o da sonsuz uykuya daldı berfinine kavuşmak için...............
.....
........
koca yürekli adam minik yarinde sakladı kendini.......................sonsuza değin..................

yazıyı okuyamadım vaktim yoktum ama en kısa zamanda okuycam bu yazıları bizimle paylaştığın için teşekkürler... Umarım devam edersin yazmaya

teşk.ama bu kadar basit değil deneme yazmak ve eleştirmek...

dünyayı güzellik kurtaracak ve bir insanı sevmekle başlayacak...

ne olursa olsun yasamaya mecbursun...su hayatta...

ne olursa olsun yasamaya mecbursun...su hayatta...

hayır açıklamam yetersiz zayof buldm...

dünyayı güzellik kurtaracak ve bir insanı sevmekle başlayacak...

güzee olmuş abii yaaa ben tuttum walla eline beynine sağlık daha geniş konularada akar ama zannediorum hee bide konu türk filmi gibi olmamamıs uzatmamıs yani .... bravo ( birden alkış sesi gelir önce bir kişi sonra iki birden bütün salon alkışlamaya başlar bravo )

İnsan da ağaca benzer; ne kadar yükseğe ve ışığa çıkmak isterse, o kadar yaman kök salar yere, aşağılara, karanlığa, derinliğe, kötülüğe