Bir heykeltıraş, işleyip heykel yapmak üzere mermer satın almak
istiyordu. Mermercinin bahçesinde dolaşırken, köşeye atılmış bir kaya
parçasına gözü ilişti. "Bu mermer parçasının fiyatı nedir?" diye sordu
mermerciye. "Bedava" cevabını verdi mermerci, "eğer işine gerçekten
yarayacağını düşünüyorsan, para vermeden götürebilirsin." Heykeltıraş
şaşırmıştı: "Neden bedava veriyorsun bunu?"Şekli bozuk çünkü" dedi
mermerci, "kimse satın almak ;istemiyor ve bahçemi işgal etmekten
başka bir işe yaramıyor. Alıp götürürsen, beni ancak mutlu edersin."Birkaç
ay sonra, heykeltıraş mermercinin dükkanına elinde bir ;kutuyla girdi
ve kutuyu mermerciye uzattı. Mermerciyi kutuyu açtı, içinde harika bir
heykel duruyordu. "Şu güzelliğe bakın!" dedi mermerci. "Eminim bu sanat
eseri için büyük paralar isteyeceksin. Peki ama onu neden bana getirdin?
Biliyorsun, ben sadece mermer taşı satarım..." "Hayır, hayır" diye
cevapladı sanatkar, "bu sana bir hediye." "Bana hediye mi? Neden?"Çünkü bu
taş senin.""Nasıl yani?""Hatırlamıyor musun, buraya altı ay önce gelmiştim
ve banabahçenin köşesinde duran bir taş parçasını vermiştin?""E... evet, o
heykeltıraş sendin. Şimdi hatırladım.""işte bu heykeli bana verdiğin
taştan yaptım."Mermerci altı ay önce söylediği sözleri hatırlayıp
utandı:"Allah'ım! Bu harika heykelin o çirkin taştan çıkabileceğine kim
inanabilirdi ki; Michelangelo da başka heykeltıraşların almak istemediği bir büyük mermer
bloğu alıp o dünyaca meşhur Hz. Davud heykelini yapmıştı. Kendisine bu
harika sanat eserlerini nasıl yaptığını soranlara da şu cevabı
vermişti:"Ben mermerlerin içinde bir melek görürüm ve onu özgürlüğüne
kavuşturuncaya kadar, mermeri keski ve çekicimle oymaya devam
ederim.....
Ne dersiniz, çoğu zaman beğenmediğimiz,
şikayet ettiğimiz hayatımız da o çirkin mermer parçasına benzemiyor mu?
Yapmamız gereken, hayat taşımızın üzerindeki fazlalıkları atmak ve
içimizdeki meleği Açığa çıkarmak değil mi?

Haklıydın Hep Sen, Acılar Bedava
Mecburduk Hep Uzaktan Bakmaya
Çok Yorgunum Ben Eski Bir Saat Gibi
Hırpalandım İstanbul Gibi...

Güzel bi konu..

saoll Necibee =)

Yapacak Hiç ßir $éy Yok
Gitmék İstédi Gitti
Hém AnLıyorum Hém Çok Acı
Ték TarafLı ßİTTi,,

...Gébériyorum " A$k'mdan " KaLmadı ßéndé Gururdan éSér...

ßa$ka ßir İnsan Kar$ımdaki,,Deği$méz DiyénLéré Müjdé,,
Çok Sévén ßöyLé Gidér miydi,,Müjdé Her$ey Bitti...

zaten sorun da buya hep ne gördüğümüzü merak dediyoruz asıl soru neleri gözden kaçırdıgımızolsa belki resim tamamen degişecek boyut atlayacak.

Herşeyden emekli olmuş bi ruh hali... En önemsediğim yazımda geçen satır bu. Herşeyden emekli olmuş ruh, güzel şeyleri görmeyen ruhtur. Çünkü o ruh, iyi şeyleri görmek adına savaşmalıdır ama savaşmaz, emeklidir... Kötüleri kabullenir ve iyi için savaşmaz...
Bir maçta taraftarı olduğumuz takımın aldığı ağır mağlubiyet karşı takımın taraftarının mutluluğu aynı zamanda. Adımıza yazılmış bir şiiri okumakla bizler için yazılmış ünlü bir şiiri okumak bir biçimde aynı. İş sadece doğru açıdan bakmakta. Ve bizler ne zaman olmayanları arzulamayı bırakıp, olanlarla özdeşleşirsek işte o zaman mutlu da olabiliriz belki, kimbilir?