Gericiliğin Ateşi Yakar Mustafa Kemal’in Ateşi Aydınlatır

2 Temmuz 1993 ... 13 Yıl önce Cumhuriyet’e karşı bir ayaklanma. Tek suçları Alevi olmak , Alevi kültürüne sahip çıkmak olan 35 canın diri diri yakılması. Kubilay öğretmenden bu yana Türk Halkının çağa ayak uydurmasını engellemek isteyen , aydınlanma devrimini hazmedemeyenlerin gerçekleştirdikleri katliamlardan birine daha tanık oluyordu Mustafa Kemal Cumhuriyeti.

Anadolu coğrafyasında yüzyıllardan beri Türklük bilincine sahip çıkan , devrimci kimliği ile her zaman ileri gitmek isteyen Alevi-Bektaşi kültürüne dayanan bir düşünce, belki de tarihin en acımasız asimilasyonuna da tanık olmuştur. Osmanlı Dönemi’nde Türklükten koparılmak istenen öz be öz Türk kültürü olan aleviliğin direnişine akıl erdiremeyen tutucu güçlerin yüzyıllardan beri Türk coğrafyasından çalmaya çalıştığı kültüre karşı giriştiği ezici mücadele belki de Türk tarihin büyük destanlarının en büyük sebebiydi.

Şeyh Bedrettin’den Pir Sultan’a her zaman ezilen bir kültürün evlatları olan Aleviler , ulusal mücadele ve Atatürk Devrimlerinin kendilerine kazandırdığı bilinç ile biraz olsun nefes alma şansına sahip olmuşlardır. Menderes dönemi ile filizlenen karşı devrim Alevileri yine Türk toplumundan koparma aşamasına getirmiş olsa da zulme karşı direnmeyi kendine görev edinen bu kültür, davasından dönmemeyi aklına koymuştur . 600 Yıldır her türlü ayrımcılığa , soykırıma , ezilmeye karşı kültürlerinden vazgeçmeyen Alevileri susturmanın yolu olarak da bu sefer tamamen başka bir kültürün çocuğu oldukları söylenerek susturulmaları projeleri ortaya çıkmaktadır.

Özellikle Türk-İslam sentezi altında Amerikan milliyetçiliğinde çığır açan Kuzey Atlantik ittifakının faşist artıkları , ideolojilerinin doğumuna gösterdikleri karşılıklı saygı neticesinde Amerikan çıkarlarına hizmet etmekte gecikmemekte , 70’li ve 80’li yıllarda Çorum ve Maraş olayları ile korktukları devrimci Alevi kültürüne saldırmayı kendilerine borç bilmekteydi .İbadethanelerinde Türk bayrağı ve Atatürk resmi eksik olmayan Alevilere saldırmak Kuzey Atlantik milliyetçileri için milliyetçiliklerini kanıtlamaktan başka bir şey değildi herhalde.

12 Eylül ile iyice palazlanan Ümmetçi kültür ise , ülkücülerin yerini doldurmakta gecikmedi. Yıllarca ülkücülerin yaptıklarını bu sefer imam hatip okullarının 12 Eylül döneminde iyice artması ile güçlenen ümmetçi ittifak almıştı .Kızıl Sultan Abdülhamid’in manevi evladı Erbakan önderliğinde girişilen islamlaştırma operasyonun ilk hedefi yine Alevilerdi . Özellikle 80’lerin sonu 90’ların başında aydın, laik, Atatürkçü kesime karşı girişilen bir dizi suikast girişimi karşı devrimcilerin her türlü yolu kullandığını gösteren ibretlik karelerdi . Turan Dursunlar , Uğur Mumcular , Bahriye Üçoklar , Muammer Aksoylar dan aldıkları kana doymayanların son cihad çağrısı Pir Sultan Abdal Şenlikleri için Sivas’ta bulunan insanların üzerindeydi.

Madımak otelinin önünde şeriat çağrıları yapanları , oteli tutuşturup “cehennemin ateşi” nden bahsedenleri kolluk güçleri sadece izliyor , (ateist) Aziz Nezin’i bahane eden gruba karşı en ufak bir müdahalede bulunulmuyordu. İçerde ise neler yaşandığını anlatmaya fazla gerek yoktu herhalde. 35 can diri diri yanıyordu kolluk güçlerinin bakışları arasında. Kendilerine insanı , insanlığı değer alan insanlara karşı açılan cihad çağrısı aslında karanlığın ne durumda olduğunu gösteriyordu .

Yıllar süren Mahkemeler , Erbakan’ın sağ kolu Şevket Kazan liderliğinde avukatlarla sürdürülmek istenen katilamı ört bas etme çabaları . Sonuçta hükümlülerin Ecevit ve Akepe aflarıyla tekrar toplum içine dönmelerini sağlayan süreç ... 35 canın hesabı sorulmadan ileriye gidebileceğini iddia eden bir Türkiye , Mustafa Kemal’den uzaklaşmak için uğraşan bir Türkiye .

Bu 35 canın hesabını sormak Mustafa Kemalcilerin , Mustafa Kemal’in asil kanına sahip çıkmaya yemin edenlerin, boynunun borcu olmalıdır . Aleviler , saflarının farkına varmalıdırlar. Marjinal diyebileceğimiz AB oyunlarına gelen sözde Alevilerin , Aleviliğin devrimciliğinden nasibini alamamış tutucu güçlerin ittifakında kendine yer arayan İzzettin Doğan gibi liderlerle değil , Mustafa Kemalci milis güçlerlerle bağımsızlık ve kemalist devrim mücadelesinde kendilerine yer bulmaları gerekmektedir. Milliyetçilikten , toplumculuktan , devrimcilikten vazgeçmek Alevilerin 600 yıldır süren mücadelelerini kaybetmeleri demektir.

Laik, devrimci Türk halkı şunu iyi bilmelidir. Her Türbanlı, her Sarıklı; her Zaman , Yenişafak , Vakit okuru potansiyel olarak Madımak katilidir . Bilmelidir ki Türk Devrimcisi dün madımakta yaşananlar bir gün kendi bahçesinde yaşanabilir . Türbanlılar , sarıklılar, şeyhler, dervişler, müridler, karşı devrimciler , çember sakallılar kesinlikle tecrit edilmelidir. Bu yobaz sürüsü toplumdan tecrit edildikçe , marjinalleştirildikçe , Türk Devrimi , kemalizm, muhasır medeniyetler yolunda her geçen gün bir adım daha atacaktır. Tek yolun Mustafa Kemal olduğunun bilincindeki Türk Halkının, Mustafa Kemal’in Bursa Nutku’na vereceği en güzel cevap karşı devrimcileri toplumsal hayattan dışlamak olacaktır .

Gericiliğin ateşi yakar , Mustafa Kemal’in ateşi aydınlatır .

ya bu dünya bir rüyaysa ya bizler bu rüyadan uyanamıyorsak bunun düş mü gerçek mi olduğunu nerden anlıyacağız
kaçış nerde

--------------------------------
enter the matrix



PEACE OF WORLD

EVANESCENCE GURUBU

ANTİ-FAŞİST