Profesör, derse girmiş. Elinde cam bir kase. Kaseye önce iri taşları koymuş. 'Doldu mu bu?' demiş. Öğrenci milleti bir ağızdan !evvveett! demiş.
Bunun üzerine hoca kürsünün altından çıkardığı mıcırları kaseye boşaltmış.
!Gördünüz mü?! demiş, !bakın dolmamış! Yine !evveett! demişler. !Şimdi doldu mu peki! deyine, uyanıklar ya; öğrenciler, !Hayır! demiş. Hoca gülerek yine kürsünün altından kum çıkarmış. Kum, taşların ve mıcırların bıraktığı boşlukları doldurmuş. Öğrenci dediğin millet, artık alıştığı için, hiç sesini çıkarmamış, hoca da kendi sorup kendi yanıtlamış. !Doldu mu arkadaşlar? Hayır!! Bu kez kürsünün üstündeki suyu cam kaseye boşaltmış. Su, taşınve mıcırın ve kumun dolduramadığı alanı doldurmuş. Hoca demiş ki sonunda öğrencilere: Ben bugün size ne anlattım ?! _ Zamanı iyi kullanmayı_ ,_doldurmayı_, _dolu gibi görünen zamanın aslında boş olabileceğini..._ !Anlattınız! gibi yanıtlar yükselmiş. Hoca, Hayır , demiş.
Ben size şunu anlattım: Hayatta önce en değer verdiğiniz şeyleri saptayın. Eş, İş, arkadaşlar, para, sağlık falan... Önceliklerinizi belirler, yani hayatınızdaki iri taşları yerleştirip temeli sağlam atarsanız, diğerleri için nasıl olsa yer bulursunuz. Ama küçük şeyleri önce yerleştirmeye çelışırsanız, iri taşlara yer kelmaz. İşte böle.......


Şimdi söyleyin bakalım millet sizin iri taşlarınız neler????

hayaT maRs ett! üsteLik zaR tutaRaK yiNe ; beNse sıkıLdIm hep yeK aTmaKtaN kadERe !!!!

gerçekten güzel bir hikaye eline sağlık.

Bu hikayeyi biliyordum. Gerçekten çok hoş sağol paylaştığın için
Zaten sorunda bu hepimizde daha büyük taşları yerleştirmeden diğerlerini yerleştirmeye çalışıyoruz

Sedece Şeytan'ın vesveselerini duyuyorsanız - delisiniz. Sedece Tanrı'nın ayetlerini duyuyorsanız - peygambersiniz. Ama her ikisinin sohbetini bir müddet dinliyor, Sonra da kalkıp bir reçelli ponçik yiyorsanız, muhtemelen aklı başında bir insansınız...

çok güzel ya eline sağlık

ya çok güsel bi yazı ve gerçekten farketmemis gereken şeler.. teşekkürler

çok güzell eline sağlıkkk