yaşamın en tatsız tarafı sona eriş şeklidir...
şüphesiz ki yaşamı tersten yaşamak daha güzel,
hatta mükemmel olurdu.
nasıl mı?
camide uyanıyorsunuz.
bir tahta sandık içerisinde,
herkes karşınızda saf durmuş,
iyiliğinize dua ediyor
ve tüm haklar helal edilmiş vaziyette.
tabuttan doğruluyorsunuz,
yaşlı, olgun ve ağırbaşlı olarak.
herkes etrafınızda, büyük bir itibar, iltifatlar,
çocuklar, torunlar hepsi hazır.
arabanıza kurulup evinize gidiyorsunuz.
doğar doğmaz devlet size maaş bağlıyor,
aylık veya üç ayda bir maaşınızı alıyorsunuz.
ne güzel, hazır maaş, hazır ev....
altmışlı yaşlara kadar herşey garanti,
huzur içinde yaşıyorsunuz.
sağlığınız gittikçe düzeliyor, kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz.
bir gün çalısmak istiyorsunuz ve işe ilk başladığınız gün size hoş geldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyor patronunuz.. ve genel müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir insan olarak işe başlıyorsunuz. herkes karşınızda el pençe divan... vücudunuzda da hoşa giden bazı hareketler de başlıyor. gittikçe zayıflıyor forma giriyorsunuz. diğer hormonal aktiviteler artıyor, fevkalade. aman ne güzel günler başlıyor...derken bir gün patron size artık üniversiteye gitsen daha iyi olur diyor. bu arada babanız ortaya çıkmış, ''fazla çalıştın'' diyor ''artık eve dön, işi bırak okumaya başla, harçlığın benden olsun...'' keyfe bakar mısınız?

okuduğunuz dersler gittikçe kolaylasıyor. ekmek elden, su gölden bir dönem başlıyor. partiler, diskotekler, kızların sayısı artıyor. derken anne baba sizi ***ürüp getirmeye başlıyor, araba kullanma derdi de yok artık... günün birinde sizi okuldan da alıyorlar, ''evde otur, keyfine bak, oyuncaklarınla oyna'' diyorlar...

mamanız ağzınıza veriliyor, zaman zaman altınızı bile temizliyorlar, hatta bu durum alışkanlık yaratıyor ve hiç tuvalet kullanmamaya başlıyorsunuz. derken anneniz bir gün size süt verme kararını alıyor ve başka bir keyifli dönem baslıyor.

mama artık her yerde, her an ve en taze şeklinde hazır. bir gün karanlık ılık ve sıcak bir ortama giriyorsunuz. beslenmek için ağzınızı açmanıza dahi gerek yok, bir kordondan besleniyor, sıcacık, yumusacık, gürültü ve patırtısız bir ortamda yaşıyorsunuz. küçülüyor, küçülüyor, ufacık bir hücre halini alıyorsunuz.

ve günün birinde müthiş bir olayla hayatınız bitiyor...
can yücel

şiir bölümüne ait bir konu değil kişisel gelişime taşıyorum oraya daha uygun

" " BİZ KAÇ KİŞİYİZ " "

ok sağolasın

caala cım gerçekten tşk ler güzel paylasım ama ALLAH bunu bu şekilde yaratmıssa bunda hikmet daha da buyuktur sagılar ......
paylasım için tşk ler....

HeRkeS GitmiŞ OLur GidiNce, BiR SeN YakınSın UzakTa OlSAn BiLe

güzel paylaşım böyle olsun istermiydim acaba

walla süper olurdu heralde ya okuması bile süperrr!!! yüreğine sağlık..

güzel fantazi.teşekkürler.

çok güzelmiş