ÖRÜMCEK VE SİNEK

Kendi yaratılışıma karşı hareket etmeye çalışan ben.
Örümceğin ağına takılmış bir sinek gibi yaşıyorum.
Korkunç o malum sonu bile bile.
Bir bilinmez karanlık
sessiz dev adımlarıyla yaklaşıyor
her gün biraz daha
yanıma yanıma.
Ölüm ilk defa bu kadar yakın cana.
Olimpos tanrılarına özgü rahatlık yok bende.
Ne khaos'tan olma toprak ana Gaia,
nede gökyüzü uranos'um ben.
Kirlenmiş ellerimdeki izler
acı çekiyor inatla.
Çatlamış gözlerimde canlanıyor yaşadıklarım.
Karakanla mühürlenmiş bütün günahlarım.
Nasıl çıkarım bu kirli yüzle Tanrının karşısına.
Hani nerede?
benim en az günahlarım kadar sevaplarım