Bi adam olmalıydı yada kendini adam sanan bi çocuk
Elleri küçücük yüreği korkak ama vazgeçmeyen
Bi adam olmalıydı gözleri görmeyen dokunuşları hissetmeyen
Vücudunda gezen yabancıları unutabilen
Sadece hayal kurabilmeliydi ve onlarla yasamalıydı
Onu mutlu etmek için kendini unutmalıydı
Ve bi adam bulundu……
Erkek gibi ama adamlıktan çok uzak
Zaten hislerini kaybetmiş zaten düşmüş
Zaten yaralanmış
Ve kolay oldu her şey
Adam gözlerini bağladı görevi sadece onu
Mutlu etmekti sadece acılarını unutturmaktı
Ve adam basardı ona her şeyi unutturdu yada ole sandı
Hiç kaçmadı çok korksa da çok üşüse de
Hep daha fazlasını yapabilirim diye düşündü
Ve hep daha fazlasını yaptı
Görevini başarmıştı artık o mutluydu
Ama adam yapmaması gereken bi şeyi yaptı
Ve ona asık oldu
Birden bire her şey değişti beyninde ki sesler yükseldi
Öyleki duyamıyordu kaçamıyordu
Hep ürkekti hep güçlü gözüken kılıfının içinde titrerdi
Onu öyle çok seviyorduki hisleri gerçekten canlanmaya başladı
Ama her şey peşindeydi adamın
Geçmiş sanki üstündeki elbiseydi
Aynadaki gözlerinin altı torbalı yüzü
Adam karar vermişti kurtulacaktı bunlardan ve onu mutlu edicekti
Ama farkında değildi o zaten mutluydu
Adam kaçtı kendinden dünya peşindeydi sanki onu öldürmek için
Hayalleri sanki artık gerçekti ama hepsi aslında hayaldi
Gece yatmadan önce kurduğu her seyi sabah yaşadığına inanarak uyanırdı
Adam ağlardı gecelerde üşürdu ama ne önemi vardı
O sadece tek bi iş içindi onu mutlu etmek….
Hisleri olamazdı yorulamazdı
Tekrar canlanamazdı
Adam anladı….
Ve devam etti ama artık onu mutlu edemiyordu
Çok istesede olmuyordu
Adam çok korkuyordu ya giderse….
Ya bu görev başkasına verilirse ya adam ölürse
Ona anlatamadı ve adam öldü kalbinde onunla
Kalbinde onunla…..
Başkasıyla değil ONUNLA…..