Arkadaşlar yine deneme yapıyorum, iddialı değilim, anlamlı ve zeka dolu olmasa da, yazıp, dosyada ölmesi yerine sizlerle paylaşmak daha doğruydu sanki...
Saygılar...

Sabah martı sesleri yükseliyor İzmir'de,
İhtiyar balıkçı çayını yudumluyor,
Küçük bir çocuk güvercinlere ekmek atıyor
Gülüyorum...

Sen geliyorsun aklıma, gidişin,
O sahile sığanmayıp sarhoş caddelere taşıyorum,
Diyorum ki; tel örgülerle sarılıyken vücudu İsa'nın ancak bu kadar yanıyordur canı,
Sevgili; ölüyorum...

Ve;
Artık sabah martı sesleri yükselmiyor sahilde,
İhtiyar balıkçı çayını yudumlamıyor,
Küçük çocuk güvercinlere ekmek atmıyor,
Ben gülmüyorum...

Öyle soğuk ve çığlık edasında esiyorki yokluğunun bende bıraktıkları,
Ölüm bile üşüyor artık yanımda...
Yine de bu sabah gülümseyebilirsem eğer ihtiyar balıkçıya;
Yalnızlığımı paylaşacağına olan inancımdandır...!

Dön sevgili!...
Ben ölmeden...