hatırlarmısın bir ekim akşamı
sessizece avuçlarına yüregimi koydugumu
gözlerinin bir anda gündüzü doğurdugunu
hatırlarmısın birbirimize vuruldumuzu

gene otursam gözlerine karşı
tütün sarsam saçlarından
birde sarhoş olsam kokundan
ne güzel olurdu

sonbahar bulutları gibi kaybolmasan
senin terinle boğuşmasam her gece
beni iki eli kelepçeli
boynu bükük bırakmasan ölümün karşısında
ne güzel olurdu