sevdiklerinden çok uzaklarda
biri var İzmir Yenifoça'da
onca insanın içinde tek başına
alışmaya çalışıyo gittiği ortama
giderken bir çok yürek götürdü yanında
belki buruktu yüreği ama teslim oldu gururla
ardında bıraktı yarini gözünde yaşlarla
üzülmek yok dedi alışırız zamanla
ama bilmezki yaşanmaz onsuz buralarda
bilmezki sevdiğinin yüreğinde kopar fırtına
her gece yalvarır olmuş Allah'ına
Rabbim ne olur onu bana bağışla
öyle alışmışnımki sesine ellerine kokuna
erim askerim dayanmak çok zor yokluğuna....

zeynep