Kayıtsız, hoş geldiniz.
Arkasokak
»
Philippe Djian
 |
|
#1
21-04-2006, 08:19 PM
| ||||
| ||||
| Philippe Djian Philippe Djian  Philippe Djian (Filip Cian), 1949 yılında ermeni bir dekoratör esnafın çocuğu olarak Paris'te doğdu.İlk gençliğinde yaz tatillerini Gallimard Yayınlarında depo görevlisi olarak çalışarak karşılar. Daha o yaşlarda şarkı sözleri yazmaktadır. Bir buçuk sene boyunca "Dedektifler" dergisine Dan Miller takma adıyla makaleler yazar. 25 yaşında, daha sonra kendisinden üç çocuk sahibi olacağı genç bir ressam olan Année ile evlenir. O sıralar Le Mans yakınlarında Ferté Bernard'ın otoyol çıkışında gişe görevlisi olarak çalışmaktadır. Gişeden geçen arabalar arası vakitlerde yazar. Djian, sık sık Cendrars benzeri bir hayat yaşadığından ötürü haksız yere eleştirildi. Onda güncel konuları işleyen bir isyan, bir uc'luk görülür: umutsuzluk, uyuşturucu, seks.Aynı zamanda, rahat, doğal ve dünyayı serserice dolaşış tarzıyla rock neslinin yazarlarındandır ve beat neslini devam ettirir.Şöhret, bir yazar için paradoksal kabul edilebilecek bir şekilde sinemayla gelir. "Sabahın 37,2 derecesi-Betty Blue" -ki 16 dile çevrilmiştir- ile iki nesil Betty ve Zog ile kimliklerini bulurlar. İşte hayran olunan bir yazar böyle doğar. Djian, bu asi enerjiye, derhal varolma arzusuna sahiptir. Şok eder, şaşırtır, allak bullak eder. Sağ kulağından özürlüdür ve "sağ taraftan gelen, sağ taraftan çıkan her şey, bana yabancı ve düşmandır" diye açıklar. Ne öyküleri, ne düşünceleri sever. "Düşünceler" onu ilgilendirmez. Bunlar herkesin sahip olduğu aperatif yanında sunulan fındık fıstık gibidir. Ona göre yazmak başka bir şeydir. Yazar "iki kelimeyi yan yana getirerek sade bir şekilde söylenecek şeyi bulacak" kişidir. Der ki: "yazı, Allah vergisi olmayan tamamen normal bir şeydir". Stephan Eicher ile tanışmasının ardından müzik dünyası, kapılarını açar. 1989 yılında "My Place" albümündeki dört fransızca şarkı Djian imzalıdır. 1999'da, "Bin Yaşam (1000 Vies) albümündeki tüm şarkılarda onun imzası vardır. Yapıtlarında kendi yaşantısına yaptığı dolaysız göndermeler otobiyografik roman yazarı olarak tanımlanmasını sağladı. Djian’ın romanlarında yer verdiği ve argo kullanımların ağır bastığı konuşma dili; tümcelerindeki canlılık, yapıtlarından yansıyan ve pek az tanık olunan kendine özgü bilgelik ve aşırı bildik kalıpları aşan, düzeyler arasında geçişlerle modern, hatta postmodern anlayışın izlerini taşıyan özgür bir modelin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Philippe Djian (Filip Cian), 1949 yılında ermeni bir dekoratör esnafın çocuğu olarak Paris'te doğdu.İlk gençliğinde yaz tatillerini Gallimard Yayınlarında depo görevlisi olarak çalışarak karşılar. Daha o yaşlarda şarkı sözleri yazmaktadır. Bir buçuk sene boyunca "Dedektifler" dergisine Dan Miller takma adıyla makaleler yazar. 25 yaşında, daha sonra kendisinden üç çocuk sahibi olacağı genç bir ressam olan Année ile evlenir. O sıralar Le Mans yakınlarında Ferté Bernard'ın otoyol çıkışında gişe görevlisi olarak çalışmaktadır. Gişeden geçen arabalar arası vakitlerde yazar. Djian, sık sık Cendrars benzeri bir hayat yaşadığından ötürü haksız yere eleştirildi. Onda güncel konuları işleyen bir isyan, bir uc'luk görülür: umutsuzluk, uyuşturucu, seks.Aynı zamanda, rahat, doğal ve dünyayı serserice dolaşış tarzıyla rock neslinin yazarlarındandır ve beat neslini devam ettirir.Şöhret, bir yazar için paradoksal kabul edilebilecek bir şekilde sinemayla gelir. "Sabahın 37,2 derecesi-Betty Blue" -ki 16 dile çevrilmiştir- ile iki nesil Betty ve Zog ile kimliklerini bulurlar. İşte hayran olunan bir yazar böyle doğar. Djian, bu asi enerjiye, derhal varolma arzusuna sahiptir. Şok eder, şaşırtır, allak bullak eder. Sağ kulağından özürlüdür ve "sağ taraftan gelen, sağ taraftan çıkan her şey, bana yabancı ve düşmandır" diye açıklar. Ne öyküleri, ne düşünceleri sever. "Düşünceler" onu ilgilendirmez. Bunlar herkesin sahip olduğu aperatif yanında sunulan fındık fıstık gibidir. Ona göre yazmak başka bir şeydir. Yazar "iki kelimeyi yan yana getirerek sade bir şekilde söylenecek şeyi bulacak" kişidir. Der ki: "yazı, Allah vergisi olmayan tamamen normal bir şeydir". Stephan Eicher ile tanışmasının ardından müzik dünyası, kapılarını açar. 1989 yılında "My Place" albümündeki dört fransızca şarkı Djian imzalıdır. 1999'da, "Bin Yaşam (1000 Vies) albümündeki tüm şarkılarda onun imzası vardır. Yapıtlarında kendi yaşantısına yaptığı dolaysız göndermeler otobiyografik roman yazarı olarak tanımlanmasını sağladı. Djian’ın romanlarında yer verdiği ve argo kullanımların ağır bastığı konuşma dili; tümcelerindeki canlılık, yapıtlarından yansıyan ve pek az tanık olunan kendine özgü bilgelik ve aşırı bildik kalıpları aşan, düzeyler arasında geçişlerle modern, hatta postmodern anlayışın izlerini taşıyan özgür bir modelin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Philippe Djian (Filip Cian), 1949 yılında ermeni bir dekoratör esnafın çocuğu olarak Paris'te doğdu.İlk gençliğinde yaz tatillerini Gallimard Yayınlarında depo görevlisi olarak çalışarak karşılar. Daha o yaşlarda şarkı sözleri yazmaktadır. Bir buçuk sene boyunca "Dedektifler" dergisine Dan Miller takma adıyla makaleler yazar. 25 yaşında, daha sonra kendisinden üç çocuk sahibi olacağı genç bir ressam olan Année ile evlenir. O sıralar Le Mans yakınlarında Ferté Bernard'ın otoyol çıkışında gişe görevlisi olarak çalışmaktadır. Gişeden geçen arabalar arası vakitlerde yazar. Djian, sık sık Cendrars benzeri bir hayat yaşadığından ötürü haksız yere eleştirildi. Onda güncel konuları işleyen bir isyan, bir uc'luk görülür: umutsuzluk, uyuşturucu, seks.Aynı zamanda, rahat, doğal ve dünyayı serserice dolaşış tarzıyla rock neslinin yazarlarındandır ve beat neslini devam ettirir.Şöhret, bir yazar için paradoksal kabul edilebilecek bir şekilde sinemayla gelir. "Sabahın 37,2 derecesi-Betty Blue" -ki 16 dile çevrilmiştir- ile iki nesil Betty ve Zog ile kimliklerini bulurlar. İşte hayran olunan bir yazar böyle doğar. Djian, bu asi enerjiye, derhal varolma arzusuna sahiptir. Şok eder, şaşırtır, allak bullak eder. Sağ kulağından özürlüdür ve "sağ taraftan gelen, sağ taraftan çıkan her şey, bana yabancı ve düşmandır" diye açıklar. Ne öyküleri, ne düşünceleri sever. "Düşünceler" onu ilgilendirmez. Bunlar herkesin sahip olduğu aperatif yanında sunulan fındık fıstık gibidir. Ona göre yazmak başka bir şeydir. Yazar "iki kelimeyi yan yana getirerek sade bir şekilde söylenecek şeyi bulacak" kişidir. Der ki: "yazı, Allah vergisi olmayan tamamen normal bir şeydir". Stephan Eicher ile tanışmasının ardından müzik dünyası, kapılarını açar. 1989 yılında "My Place" albümündeki dört fransızca şarkı Djian imzalıdır. 1999'da, "Bin Yaşam (1000 Vies) albümündeki tüm şarkılarda onun imzası vardır. Yapıtlarında kendi yaşantısına yaptığı dolaysız göndermeler otobiyografik roman yazarı olarak tanımlanmasını sağladı. Djian’ın romanlarında yer verdiği ve argo kullanımların ağır bastığı konuşma dili; tümcelerindeki canlılık, yapıtlarından yansıyan ve pek az tanık olunan kendine özgü bilgelik ve aşırı bildik kalıpları aşan, düzeyler arasında geçişlerle modern, hatta postmodern anlayışın izlerini taşıyan özgür bir modelin ortaya çıkmasını sağlamıştır.  Şarköylü Genç Fenerbahçeli         benimkisi bir delililk hali  |
Düzenli Mod
