Elimde enjektör öylece kalakaldım.Çok klasikti ama ben de arkamda bişeyler bırakmalıydım.En azından ölümü tercih ettiğimi bilmeliler diye düşündüm.Aslında kimseye bişey borçlu değildim,alış-verişi keseli çok oldu.
Nasıl başlayacağımı bilmiyorum,şöyle mi başlasam ; Hey millet ben ölmeye karar verdim.Niye biliyor musunuz çünkü yaşım 27 ye dayandı.ALLAH korusun ya ölmeye değil de üremeye karar verseydim,neyseki aklım başımda Neyse,kötü alışkanlıklara bulaşmayın kendinize iyi bakın...
Kimsenin öldüğümü bilmesi gerekmiyor ama en azından aileme (benden nefret etsinler diye) bişeyler açıklamak istiyorum.
Annem ve babam ben 10 yaşındayken boşandı.Mahkemede ise beni yalancı şahit olarak kullandı annem.Yaptım...Ama 1 sene sonra tekrar birleştiler...
Ergenlik çağım tam bir dengesizlik içinde geçti.Kaldığımız yerde hiçbir hata affedilmiyordu.Hiç unutmuyorum;Bakkalda mahallenin serserileriyle laf dalaşı yaparken dedeme yakalanmıştım.Banyoda bir güzel annemden dayak yemiştim.Bütün aile benim kötü kız olmamdan korkuyordu.Ama ben onları hayal kırıklığına uğrattım.Namaza başladım Evet yırtık kotlar içinde,posterlerin arasında hiç kaçırmadan 5 vakit kılıyordum.
Sigaraya 15 yaşında başladım,içkiyi zaten içiyordum.Babam sağolsun İstanbul a git,okumaya bak deyip beni yapayanlız bıraktığı için babam sağolsun
17 yaşında İstanbulda yalnızdım.Burnumu her deliğe sokmaya başladım,ilk delik sosyal etkinlikler kulübüydü.Burada insanlar ya çiftleşiyor ya da daha rezil şeyler yapıyordu.İlk sevgilim de burdan olmuştu.
Artık köprü altı günlerim başlamıştı.İçki içmek,şarkı söylemek,uçmak...Ve sonrada bir devrimci serserinin yatağında gözlerini açmak...
İstanbul da özgürmüşsün pöh Dışarı çıkarsın serserinin biri keyfini kaçırır,okula gidersin;küçümseyip kaçarsın...Koca bir şehirde 4 duvar arasındasın yani...
Köprü altı günlerim sürüp gidiyordu.Orada içiyor,şarkılar söylüyor.Bir geyik bulursam dalgamı geçip deşarj oluyordum.Ama içkinin tesiri geçince acılar başlıyordu.O dayanılmaz acılar...
Kendimden nefret ediyor,yaptıklarımdan iğreniyordum.Kahrolsun böyle insan,böyle hayat ..
Devrimci arkadaşların toplantılarına katılıyor,gerçekçilik adına söyledikleri şeylere gülüyordum.Çünkü söylediklerine kendileri de inanmıyordu.
Gün geçtikçe daha çekilmez bir hayat...Kaç sevgili,kaç yatak,kaç aldattığım insan...Hatta kadını ortak bir mal olarak gören son sevgilimi de hayal kırıklığına uğrattım.Onu da aldattım
Artık dayanamıyorum,heryerim sızlıyor.Herşeyden,herkesten nefret ediyorum.O kadar yanlış yaptım ki...
Yaşam artık iyice çığırından çıkmıştı
Ne yapmam gerektiğini biliyordum
Evde kimse yok....Yazacak bişey de kalmadığına göre...Artık bitti...PERDE...


böyle bişi geçti elime içim bi hoş oldu sizle paylaşmalıyım dedim ama nerden paylaşacağımı bilemedim önce. sonra düşündüm ki bu aile düzenini tartışmalıyız!

teşekkürler nejat tartışalım

ewt acı bi olay böyle nice insanlar war aileler biraz daha duyarlı olmalı çocuklarına sahip çıkmalı onları bu acımasız dünya da tek başlarına bırakmamalı diye düşünüyorum güzel paylaşım saol

diyecek bişey bulamıyorum.... bi garip oldum...

vay çok kötü yaff..

hani söz vardır ayı yavrusunu severken öldürürmüş
ailerler ne çok sahipleni olmalı nede çok özgür bırakmalı evlatlarına bakmak onların görevi yani seni istemiyorum diye bir durumu yok busuç zaten 18 yaşına gelene kadar elinden gelen en iyi biçimde bakmalı ama ne yazık ki bazı aileler bunu yapmıyor kendi kaderlerine terk ediyorlar çocuklarını

ailelerin çocuklra kendinize gelin demesi yerine çocukların ailelerine
anne babalarına

KENDİNİZE GELİN demesi gerekli tekrar teşekkürler nejat

uf ya kötü oldum bu ne böle özgürlüğün fazlasıda azıda zarar

bence özgürlük hayatı öğrenmektir iyi yada kötü burda bayabi boşluk varyani insanlar özgür kalmayı serserilik yapmaktan geçtiğini sanıyo hayır ya özgür olmak bence bu değil sadece sevdiklerini üzersin böle ama eğer bişey yapmak istiyosan zaten özgürsün git başka bir memlekete yap yapçanı zaten bir süre sonra bulacaksın doğruyu "la ben neyapıyom" sorusu direk beynine yerleşecek ister istemez ve durduracaksın kendini ama bunu erken farketmemiz için var ailemiz işte onlar fırenlemezse sonumuz yazıdaki gibi olacak hiç şüpesiz ondan arkadaşlar bence özgürlügü kabiliyetimizin olduğu bi konuda en uç noktaya çıkanakadar tırmalamak ve özgürlüğü böle yaşamak işte benden bunlar geliyo
ama ailenin bizler üzerindeki baskısı çok fazla o yüzden bence bunu anne ve babalarımıza okutmalıyız saygılar millet

nejat emeğin için sağol gerçekten hüzün verici bir okadarda gerçek.Ama maalesef bunlar hayatın gerçekleri... Herkes bu durumdan kolay kolay kurtulmayabilir Özgürlüğün fazlası zarar verir. Aile bu konuda çok önemli tabii ama herkes şanslı olmayabiliyor bu konuda.çok acı bir durum

seni sensiz yaşamak en büyük acı olsa gerek

defalarca farklı günlerde okudum yazdıgı yazıyı ancak içimi burkacak , beni üzecek , dertlerndirecek bir durum bir hadise göremedim ... Hayattan bezmiş olmasını hergün yatıp kalktıgı erkeklere baglayan bir insan en nihayetinde ...