Nihayetinde; kaçıp sığındığın yerler, kaçman gereken yer oldu...
Hüznünü,iççekişlerini,isyanlarını, iyileştirmek adına tek tek
tekrardan kanattığımız yaralarını alıp gittin...

Varoluşun gibi tereddütlüydü gidişinde...^ Unut ^ dedin. Ben
bildim...Hani habersiz gitmeyecektin?

Gidişin; varlığın kadar acı verebilir bana...İmkansızlık ve acı
çevirebilir sevgiyi aşka...Hiçbir ölümsüz aşk yoktur, kavuşulmuş olsun
sonunda...
Gittin;seni sonsuza kadar sevmemi istedin...

Susuyorum; artık bilemeyceksin bendeki yerini...Arkadaş,dost,imkansız
bir sevgili...Geceyi ben beklerim...sen uykusuz kalma e mi?....

^^ Seni kıran neydi ki?üzen,içini acıtan?Taşıyamayacağın kadar büyüttüğün şey?
Biliyorum:kederin ve kırgınlığın gerçekti..Biliyorum:gerçek sebepleri
arkasına sakladığın kelimeler de...Kelimeler de kaçıyor artık
benden...^^

Senden sadece sebeblerini istedim.Çekip gitmeseydin sana sebeplerimi
söyleyecektim...Benide içindeki kuyuya atıp kapıyı içerden kitledin...

^^Canını acıtanın canını acıtmak için hazır olmayı beklerken,kederini
kara bir kement gibi benim de boynuma doladın..Bu kederi yaratan
gerçek sebebi açıklamaktan çekinmeni, konuyu çözümsüz görmenden, daha
olumsuz bir biçimde yara almaktan çekindiğinden yada utanıp
sıkıldığından kaynaklandığını sanıyorum.

Kelimelerle oynarken,aslında söylediğin sahte yada öncelikli olmayan sorunu
benimde aklımda çözmemi istedin. ve bunu kendin söyleyemediğin için
her geçen gün daha da öfkelendin.

Anlamaya çalıştıkça ,çaba harcadıkça daha çok kızdın,üzüldün,kırılıp
seni incelediğimi sandın..

Ama gerçeği kendiliğimden anlamamı da çok istedin.Anladımda
belki,belki yaklaştım..dile getirdiğimde anlaşılmaz bir öfkeyle
karşılaştım.kaçıp gitmek istedin.yada kaçıp gitmemi..

sana sen olduğunu hatırlattıkça,anladıkça,yakınlaştıkça kaçmak istedin.
kaçtında..Ama içindeki kuyuyuda beraberinde götürdün.Ben hala ordaydım.
Ama artık beni seni kıran sebeple bağdaştaştırmaya bile başladın belki.
Çünkü artık sana karşı savunmasızdım.En üzgün olduğun zamanlarda bile
karşındaki bu koca çocukla alay eden bir kız çocuğu geziniyordu içinde..

Biliyorum herşey yatışıp geçtiğinde bu hallerimi hatırlayıp gülersin belki.
Biliyorum bunu bana hiç söyelemeyeceksin.İşte bu sebeple her bir
sırrını istedim senden.Son konuşmamız olsa bile ^^gerçek sebebi^^
istedim..

Hiç beklemediğim bir anda öpüvermen,uzak da olsa elimi tutuvermen sanırım
o şaşkın halimi sevdiğinden olmalı..Acıdan ve uykusuzluktan
yorgunum..Bildiğim tek şey bu..^^Çok şey anladım.Bu benim en son
şaşkın kocaçocuk halim olsun...
İçindeki kuyuda sakladığın çocuk..sana kızmıyorum
.Kızamıyorum.Biliyorum ki: sen vardın ve kırgınlığım acılarım gerçek.

alıntıdır

__________________
-H-E-R-S-Y-D-E- -B-I-R-A-Z- -S-E-N- -V-A-R-S-I-N- -B-A-K-T-I-G-I-M- -H-E-R-Y-E-R-D-E- -G-Ö-Z-L-E-R-I-N-N-N-N-N

eline sağlık bi de başlığın çok hoşuma gitti sen uykusuz kalma e mi
tam benlik bi laf!

hhahahh oğlum bu şimdi nerden aklına geldii lem!