Günün birinde bir genç kız ile bir genç erkek varmış... Genç erkek çok
mutsuzmuş kimsenin kendisini

hiç sevmediğini düşünüyormuş sürekli... Genç kız ise aşka inanmayanlardan
istemeyenlerdenmiş,

çünküğ çevresinden aşktan üzüleneri gördükçe ben onlardan olmayacam demiş
hep kendi kendine...

Hayat birgün bu iki gencin yollarını bir yerde kesiştirmiş... Ama tek sorun
arada kilometrelerce yolların,

bir o kadar da dağların olması... Yani ikiside farklı yerlerdelermiş...
İkiside birbirlerini çok sevmişler...

Arada ki dağlara yollara rağmen yanyana olupta yapabilecekleri hatta
yapamayacaklar şeyleri

yapmışlar... Birbirlerine herşeylerini anlatmışlar... Ömürleri boyunca
sürekli böyle mutlu olacaklarını

düşünmüşler... Çünkü ikiside dünyanın en mutlu insanları olarak
görüyorlarmış... Taki genç erkeğin

gerek ailesi içinde gerekse diğer cevresinde gördüğü olumsuz olaylar nedeni
ile tekrar hasta olmuş...

İlaçlarını almadığı zaman kendini kaybediyormuş... Genç kızı hep üzüyormuş
ona acıdan başka birşey

yaşatmıyormuş artık... Genç kıza haketmediği halde bir sürü kötü söz hakaret
hatta küfür ler etmiş...

Genç kız kimseden duymadıklarını hep ondan duymuş... Kız hep sineye çekmiş
içine atmış, atmış, atmış

ve en sonunda patlamış... Korkmaya başlamış... Sevdiği genç bir anda
tanınmaz birisi olmuş... Ne

yapacağını bilemiyormuş... Aklının allak bullak olduğu bu sırada başka bir
erkek çıkmış karşısına... Genç

kız destek olmuş ve onu sevdiğini söylemiş... Genç kızın söylemene göre;
genç kız artık mutluluk

istediği için belki mutlu olurum diyerek o erkeğe gitmiş... Çünkü genç kız
sadece sevdiğinden değil

hayattanda büyük darbeler almış... O genç yaşına rağmen hayattan görmediği
acımasızlık kalmamış...

Babası hin beklenmedik bir anda kaza sonucu felç olmuş... Ve diğer kötü
herşey teker teker gelmeye

başlamış... Daha sonra genç erkek ise bakmış ki sevdiği kız başkasına
gidiyor aklı bir anda başına gelmiş,

o zaman onun değerini daha iyi anlamış... Sevdiği kıza yalvarmış
yakarmış.... Kızı tanıyan herkezden

yardım istemiş ama nafile... Kız korkuyormuş.... Seviyormuş ama
korkuyormuş... Korkuları sevgisinin

önüne geçmiş... Bizim seven genç erkek ise bakmışki sevdiği kız geriye
dönmüyor o zaman

yaşamanında bir anlamı olmadığına karar vermiş... Çünkü hayatta kendisini
genç kız kadar kimsenin

sevmediğini düşünüyormuş... Kimse onun kahrını genç kız kadar çekmemiş...
Ailesi bile yüz çevirdiği

zamanlarda sevdiği kız ona destek olmuş... En sonun seven genç erkek
hayatına son vermeye karar

vermiş...Kendisini asarak hayatına son vermiş... Birde not
yazmış, notta vasiyeti varmış...

Vasiyeti ise şöyle: hiç yanından ayırmadığı hergece onrala yatıp sabah
kalkınca ilk onları öpüyormuş yani

sevdiği kızın resimlerini... Mezarına kendisi ile birlikte o resimlerinde
koyulmasını istemiş... Gerisi mi???

Gerisini genç kıza sormak lazım... Belki pişman belki değil... Bunu ondan
başka kimse bilemez...

Let me be self dead and gone.
So far away from life.
Close my eyes, hold me tight.
And bury me deep inside your heart,
All I ever wanted was you,

my love...

Üvey insanlık mı alın yazım... Aşkına doyamadım Karardı aydınlığım Üvey aşklarmıymış alın yazım