Elinde bıçak fayansları seyretmeye başladı kadın .çalı fasulyesini ayıklamış ,soğanları ve domateslerin kabuklarını soymuştu.hepsini çiğden karıştıracak ,kısık ateşte pişmeye bırakacaktı .domatesleri küçük küçük doğrarken birden büyük bir yorgunluk hissetti.omuzları düşük ,sırtı hafif kambur ellerinde domates ve soğan kokusu ,kaç yıldır bu fayansların önünde yemek pişirdiğini bulaşık yıkadığını düşündü . bıçağı bıraktı tezgaha ve yatak odasına doğru yürüdü . yatağın üzerine oturdu .
“tozları almazsam ,lavaboları ovmasam ,ütü yapmasam ne değişir ,”diye düşündü .”yada şimdi çekip gitsem .”tuvalet masasının aynasında kendine baktı.bakımsız saçlarını ,gözünün altındaki mor lekeleri ve yüzündeki sarkmayı fark etti bir kez daha . geçip giden zamana ve zamanın hızına şaştı. Özel günler için saklanan ,o özel günlerde de çok nadir söz konusu olduğundan bayatlamış parfümlere ,aynanın önüne dizdiği diğer süs eşyalarına baktı . kimse sorumlu değildi bu bayatlamadan .kendisi dışında …
mutfağa döndü alıştığı şeyleri yapmaya başladı yine.tencereye hazırladığı malzemeyi koydu. Şekerini ilave etti.kapağını kapadı elbezlerini yıkadı buzdolabını temizledi. Sebzelikten bozulmaya yüz tutmuş sebzeleri çıkarıp attı .çöpün ağzını bağladı kapının önüne koydu .evi toparladı .gömlekleri ütüledi .yatak çarşaflarını değiştirdi makineden çıkardığı çamaşırları astı . salata malzemelerini yıkadı .salatayı hazırladı .üzerini kapadı .pişmiş olan fasulyeyi servis tabağına aktardı.dolaba kaldırdı .mutfağa bir göz attı . her şey yolunda görünüyordu .
ayakkabılarını giydi .”bir not bırakmalı mıyım ?”diye düşündü .kalem aradı .bulduğundaysa ne yazacağını bilmiyordu .hiç bir şey yazmamaya karar verdi .çantasını aldı .anahtarını masanın üzerine bıraktı .kapıyı çekti .merdivenlerden yavaş yavaş indi.apartmandan çıktığını gören kediler yemek hevesiyle miyavlamaya başladılar .sokağın başına doğru yürümeye başladı .caddeye çıktı .bir taksiye bindi .nereye gideceğini düşünmemişti .her hangi bir yer söyledi .radyoda sevdiği bir şarkı vardı .birden ağlamaya başladı .taksici önce ses etmedi ,sonra bir mendil uzattı .belli ki alışıktı .
ağlarken karışık bir sürü şey düşünüyordu .ilk çocuğunun doğumunu ,kocasının çapkınlığını,annesinin cenazesini ,çocukluğunu… hepsine birden ağlıyordu sanki .kaçırılmış fırsatlara,bırakılmış olasılıklara ,yarım bıraktıklarına …doğradığı bütün patates ve soğanlara .Ve hiçbir yere gidemeyişine .her defasında vazgeçişlerine .yine pişman olarak evinin adressini söyledi şoföre .anlayışla kafa salladı şoför . hiç acele etmeden bıraktı kadını evinin kapısına .
“okuldan gelmiştir” diye düşündü zili çalarken . oğlu açtı kapıyı yüzüne bakmadan .”nerdesin anne ya karnım aç benim !”
kadın kala kaldı kapının önünde .her şey hazırdı oysa .”ben yetiştirdim bu çocuğu “diye düşünerek mutfağa girdi .yemekleri çıkardı “Bir gün çekip gitsem açlıktan ölür mü bunlar ?” dedi yüksek sesle . bir gün çekip gidemeyeceğine yandı içi .sofrayı kurdu .oğluna seslendi .anahtarına çarptı gözü .çantasına koydu masayı topladı bulaşıkları yıkarken gözü fayanslara takıldı yine .
radyoda şarkıyı dinlemeye başladı usul usul …
oğlunun sesi geldi içerden .”anne kapı çalıyor .baksana…”boğazında bir ağrı ,kapıyı açmaya gitti kadın .kocası gelmişti .karşı komşusu da okuldan gelen çocuğunu karşılıyordu .güldüler birbirlerine.”göz altları morarmış!” diye düşündü ikisi de .birbirlerine ne kadar benzediklerini fark etmeden ,duvarlar ve fayanslarla birbirinden ayrılmış mutfaklarda sıradan günlerine devam ettiler… Usul usul şarkı söyleyerek ,ağlayarak hallerine …

İclal Aydın

"içinde sakladınmı , o içinde saklandığın baharı demli bir çay tadında?Ben o uzak kentten ve o uzak zamanlardan sana çevirdim yolumu...Yorgun geleceğim..."