İsimsiz hikaye!!!

#1 14-12-2005, 06:19 PM

Ellerimle gömdüm seni yüregimin en derin yerine. Her toprak atista parçalandi ellerim. Kan kirmizisi göz yaslarim çaresiz agitlar yakti ardindan. Nasil veririm hesabini;ellerime, gözlerime ,beni suçlu bulan aynadaki yüze?
Yoksulluklarimdan farkliydin, öylesine hiçtin.alabildigine yalan doluyken dünya, gök yüzündeki tek mavimdin. En büyük gerçeklerimden farkliydin, ispatlayamadigim, yalanlayamadigim. Yinede vaz geçemedigim, yikildigim, eridigimdin. Yüregim göç etmis kuslardan sonra sefil, bir çare. Sen benim ugrunda feda edebildigim basimdin. En iyi üstadim en iyi hocamdin; bana hayati, aciyi, göz yasini, temiz dualari, duygulari, mutluluktan aglamayi ögretendin.
Sen bende öylesine farkliydin ki ama öylesine bendin... geceler boyu vürgüllü cümleler kurdugum zaman ufkumda donup kalmis Günesimdin. Hiç batmayacak terk etmeyecek... sigara dumani kadar zehirli bir O kadarda tiryaki sevdamdin.Bir an seni dolu dizgin yasamak bedeldi, ömrümün en güzel yillarina. Esir olmus bedenimle sana sahip olamadim affet;
Hani hep söylerim ya hayalin, baktigim ayna misali karsimda ben ise O aynanin sahibiyim; Bir gül tazeligindeki dudaklarin bana seni sevmiyorum derken gözlerin viran olmus yikintilardan kurtarilmayi bekleyen bebek misali agliyordu.
Biraktigin eskiler yenilerin olmustu.Zaman acimasiz bir hortum, insanlar yenilmisliklerinin farkinda olmayan komutanlar Fakat ;sen lütfetsen gözlerinden bir hale dayanmaz yine erir bedenim .
VE EN BÜYÜK ITIRAF
Ben ne seni; nede ugrunda yitirdigim hiçbir seyi hak etmemisim.

Seni benim kadar seven sana benim kadar hasret kalsin

Sana en güzel bestesini çalarken hayat, bir kirik kalemle karsindayim, son kez dileniyor degilim karsinda
Çehreyi hakikati görmeye geldim,kanayan yarami sarmaya geldim...

Dinle Bitanem!
Ben duygusallik denen o güzel nesnenin o güzel kavramini yalnizca seninle tatdim. Oysa bak simdi acilar sicaginda çatlayan dudaklarimi islatacak bir damla suya o kadar muhtacim ki bak sevgi akitmak istiyor gözlerim yüregine ben, Ask denen nesnenin muptasiyim madem' ki bu zehri sen akittin içime, sen ve ben gel ölüm bosluguna beraber gezelim. Sensiz güzelliklerden uzak çirkinliklere kucak kucaga yasamaktan öyle korkuyorum ki beni senden ayiran ne?

Eger ki haza giden yol ölümden geçmeseydi, eger ki insanin arzu ettigi her sey istedigi gibi olsaydi yasamanin ne anlami olurdu...?

Söyle Bitanem !!