şöyle kısa bir süre durup bu güne kadar yaşadığınız hayatı düşünün... hani bazı zamanlar vardır gerçekten o anda onu yaşadığınıza inanamazsınız, sanki dünya başınıza yıkılmıştır ve bir yardım isteyecek haliniz kalmamıştır... hani olur ya aldığınız nefes canınızı acıtır... o an açılan yara asla ama asla kapanmayacaktır... işte o anı ya da bir tanesini anlatabilir misiniz?

Eger Ben O Gunu,O Ani Anlatmaya Kalksam Dünyadaki En Kalin Romani Bir Cirpida Yazmam Gerekecek. Eger Ben O Ani ve O Andaki Halimi Anlatmaya kalkarsam eger ne sokagin kaldirim taslari kalir eskimeyen,nede üyeleri kalir yaslanmayan. Sokakdaki Butun Agaclar Kurur O Yazi Bitene kadar...
Cok Güzel Konu Olmus Yade.
Suan pek iyi sayilmam,daha sonra bu konuya uzuuuun bir cevap yazicam

tesekkürler

Yapacak Hiç ßir $éy Yok
Gitmék İstédi Gitti
Hém AnLıyorum Hém Çok Acı
Ték TarafLı ßİTTi,,

...Gébériyorum " A$k'mdan " KaLmadı ßéndé Gururdan éSér...

ßa$ka ßir İnsan Kar$ımdaki,,Deği$méz DiyénLéré Müjdé,,
Çok Sévén ßöyLé Gidér miydi,,Müjdé Her$ey Bitti...

4 Nisan ve 24 Kasım. Hayatımdaki en önemli varlıklardan ikisini geri dönüşü olmayan bir şekilde kaybettiğim iki farklı tarih.. Aklıma geldikçe ürperiyorum, çıldıracak gibi oluyorum.

Haklıydın Hep Sen, Acılar Bedava
Mecburduk Hep Uzaktan Bakmaya
Çok Yorgunum Ben Eski Bir Saat Gibi
Hırpalandım İstanbul Gibi...

Geçenlerde parkta sallanıyoduk arkadaşlarla.
Salıncak sallanırken atliim dedim düştüm canım acıdı.

Rezilliğimden içim acımıyo.
Yapamadığıma acıyorum