Nasıl bir insan... Nasıl bir şair...
İnsanların hayatı bu denli özümseyebilmesini kıskanıyorum bazen.
Bakıyorum da şu ufacık hayatta, kendimizin, hayatımızın bile farkında değiliz. Ot gibi gelip ot gibi gidiyoruz tabir-i caizse.
Kendi kendime bir şeyler karalıyorum, sonra bu insanlara bakıyorum, bu üstadlara. Nesin ki sen diyorum kendime. Kimsin...

Teşekkürler...