| Sımsıkı sardım kalbimi; düşmesine izin veremezdim boşluğa. İçinde sen vardın.
*
Başkalarını sokmaya çalıştım içeri, seni çıkarmaları için. Çok güçlüydün; savurdun hepsini. Demir atmıştın kalbimin açıklarına. Senin kadar güçlüler bile sökemediler yerinden seni, kalbim parçalanmaya devam etti. Kalmana izin verdim. Gittiklerine sevindim. Kalbimle bir olduğunu, hep orada kalacağını düşündüm. Oysa sen varolduğun dünyadan habersizdin. Arada sırada yolun düşse bile aslında hep orada yaşadığını fark etmedin.
Harika olmuş eda...
Ellerine,yüregine saglık(: Kasımlar sizin olsun , Mayıslar BİZİM! |