hepsi korkunç tabi ama bunlar fiziksel yanları bu ölümlerin. ne yaşadıklarını ise annemin deneyimlerinden anlatabilirim sanırım, kendisi 2-3 kere ölüm tehlikesi geçirdi...
birincisinde arkadaşlarıyla tatile gitmiş işte denize falan giriyormuş. yüzme bilmiyor tabi, boğulma tehlikesi geçirmiş. anlattığı önce bir panik tabii ki, daha sonra ise öleceğine emin olduğunda sakinleşmiş fakat bu sefer de içinde bir üzüntü başlamış, arkada bıraktıklarına üzülmüş. annem babam ne kadar üzülecek, pişman olacaklar kızlarını geziye gönderdiklerine diye düşünürek üzülmüş. hani hayatım gözümün önünden film şeridi gibi geçti derler ya gerçekten olmuş bu... kurtarıldığındaysa kendinde değilmiş sanırım pek rüya gibi belki.
bir keresinde de apandisti patlamıştı ve annemde doktor fobisi vardır, aslında korkmak değil de gıcık olmak. inat etti bir şey yoktur peynir yemiştim zehirlenmişimdir falan diyordu. babam en sonunda kadının fenalaştığını gördüğünde kolundan zorla tutup götürmüştü. 5 dk. geç kalsak Allah muhafaza...
Bu sırada işte ameliyat masasına yatırıldığında bir yol gördüm diyor. tünel gibi sonunda bembeyaz bir ışık ve oradan biri gelmiş alıp gidecekmiş, sonra da narkozun etkisiyle bilinci kapanmış tabi.
herkese acısız, ani ve geç ölümler diliyorum...
