Alıntı: tarafından gönderildi
oysa ne zordu yokluğunda nefes alıp vermek,uzanınca dokunamamak ,özleyince görememek.şırıl şırıl akan bir derenin buz tutup donması gibiydi sensizlikte geçe(meye)n zaman. heycansız gülüşsüz geçen günler bu sabah gelişinle şenlendi. anladım ki senin varlığın bile yetiyor benim mutlu olmama