| Bir şehirdi Sadece
Ve şehre döndüğümde soyunmuştu gerçekler....yeniden sevişmeye başlamıştı yalanlar,yalan olan her şey kadar acıtarak,kanatarak...şehir isyan etmeden sessizce yalvardı bulutlara artık yağın sokaklarıma,bulutlar dayanamadı bu güzel çığlığa ve var olan tüm güçleriyle bıraktılar damlalarını şehrin tüm sokaklarına...şehrin beklediği olmadı günlerce sürsede yağmur,yalanlarla karışan gerçekler soyunup koştular sokaklarında ve kirli ayaklarıyla kirlettiler tüm şehri tekrar ve tekrar....şehir gitmeye karar verdi ama okadar zordu ki tüm köklerini kopardı üzerindeki ağaçlarının önce...kanayarak sessizce ağladı ağaçlar,ama şehre hiç kızmadılar ölüceklerini bilselerde.sonra binalarını yıktı şehir üstündeki tüm yükleri atmalıydı çünkü ama bu günlerini aldı ve yalan olmuş tüm gerçekler çatlayan topraklarından şehrin içine girmeye başladı durduramıyordu,acele ettikçe daha çok çatladı,çatladıkça daha çok aktı...sonu olmadığını anladığında çıplak vücuduyla bir başına kalmıştı ölen dostlarının ardında ağlayarak yalan olan herşeyini geride bıraktı...geride kalan herşeyi için kendini bıraktı rüzgara kim bilir nerelerde şimdi ama huzurlu biliyorum ama yalnız biliyorum... "Rüzgar ne kadar sert eserse essin kayadan alıp götüreceği tozdur"
Silgi kullanmadan çizgi çizme sanatına HAYAT denir.... |