bir gece daha sabah oluyor,
saatler bir bir geçip gididyor.
az evvel sessizlik sızan penceremden
şimdi ezan sesler geliyor.
ilkbaharın o bilindik gecelerinden biri bu
cama vuran damlalar,
mis gibi toprak kokusu...
bilinmedik bi huzur veriyor.
sigaranın tadı bir başka sanki,
birbaşka bu gece çayın kokusu
bir parça yorgun,
bir parça uykusuzum...
hayır,yok içimde en ufak yalnızlık korkusu!
duyuyorum,
bir kıpırtıdır aldı yürüdü caddelerde.
sustu sessizlik.
istanbul uyanıyor...
bekliyorum,
yavaş yavaş ufukta güneş beliriyor...
deniz kıyısına inmeli şimdi,
bir de sevdiğim olmalıydı yanımda...
yarın!belki yarın diyorum.
inanmaksa,
direnmekse,
umut etmekse eğer yaşamak...
hayır,hayır hiç korkmuyorum.
bahardan mıdır sevdadan mı bilmem...
penceremin önündeyim
umuda sarındım
doğan güneşe gülümsüyorum...
yepyeni bir dünya kuruluyor gözlerimin önünde
sessiz sessiz izliyorum...
inanmaksa,
direnmekse,
umut etmekse eğer yaşamak...
hayır,hayır hiç korkmuyorum.