| Güleç maskeleri bir bir dökülmüş yüzümün buzlu ve buğulu aynadaki titrek yansımasına dokundum. Kırıldı aniden tüm yansımalar, yüzüm kaldı yalnızca. Yalnız… Üşüyen gölgem, bir zamanlar gözyaşlarımın sızdığı duvarlarda geziniyor. Kristalleşen duvarlarda geçmişten izler arıyor. Karda iz sürmek zordur. Kar örter tüm izleri.
Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz…
Bu gece kimse bizi durduramaz.
Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz.
Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz.
Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik,
Ve tekrar ölüye döndük.
Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha,
Daha güçlü,
Fethedip yolumuza devam ediyoruz!
(Evil Has No Boundaries)
|