| Sen Gitsen Artık
Sen Gitsen Artık…
Ben kalsam…Benle…
Kalmayı "gitmenin zıttı" sanırlar... "susmak" nedir bilmeyenler..
Sen Gitsen…
Ben sussam…Hoşçakallarını kabul edip güle güle desem sana, giden “Sen” in arkasından el sallasam gülümseyerek ve derin bir ohh çekerek…
Sen gitsen…
Ben kalsam hayatın beni bırakmadığı yalanına sığınıp…
Sen gitsen…
Aklına düşmüşse bir kez çekip gitmek, zaten aklının bir bölümü çekip gideceğin yerdedir..”Denizi ayrı deniz, havası ayrı hava olan; kusursuz, güzel, özgürlük, mutluluk ve huzur vaadleriyle dolu olduğunu sandığın, gerçekten istediğin gibi, hiç olmadığın kadar kendin olabileceğini, böyle yaşayabileceğini, ruhunu doyurabileceğini sandığın o yerdedir …nerede değilsen orada iyi olacakmışsın gibi gelir…Bir ümitle eskilerde kalmış, saklamış olduğun o hayalindeki yere çok geç olmadan varabilmeyi dilersin…
Ama şehir seninle gelir…bu şehirde sevmişsindir, bu şehirde ağlamış, bu şehirde terkedilmiş...bu şehirde gitmeye karar vermişsindir...kesmen gereken köklerin bu şehirdedir...keserken onları ...unutma küçücük bir parçasını bırakmayı...dönersen bir gün tekrar filizlenebilsin yeniden taptaze diye...
Gitsen…gidebildiğini görsen…kendinle geleni sevsen…ve geri dönsen…taptaze çıksan topraktan, şehri tekrar sevsen...
Şehir sensin...başka şehir , başka ülke , başka deniz başka hava yok...sen varsın...seni sevsen bir kez daha...böylece başkalarını da sevebilsen korkmadan, acıtmadan...  |