Kararır gökyüzü ansızın,
Çarpar bulutlar kahrederek,
Ve bir ateş yanar...
Bulutlar yanar,
Yürek yanar.
Sonra tek tek düşer damlalar,
Toprak kokar,
Yağmur kokar.
Bir ateş yanar rüzgârında,
Bin ateş söner.
Ben yağmurum
Gününe ve gecene yağan.
Kararırsa bulutların ansızın,
Ve şimşekler çakarsa özünde,
Bak gözündeyim.
Önce tek tek,
Sonra sel olurum göğsüne...
Aydınlanırsa yüreğin,
Güneşler açarsa yüzünde,
Neşeyim şimdi özünde.
Yürürken bahtının yollarında
Yalnız ve dalgın,
Ve görürsen açmış
Bir dal çiğdem
Üzerinde çiğ damlası.
O, benim.
Sabahları dağılırken bulutlar
Yürüyorsan sokaklarda
Düşünüyorsan
Nisan yağmurlarını
Havayı kokla
O, benim.
Ararsa ellerin ellerimi
Gözlerinde yağmurlar,
Üzülme.
Yum gözlerini usuldan.
Bak yüreğindeyim.
Estirme hüzün rüzgârlarını
Kov sahilinden deli dalgaları
Sakin serin pınarlarda çağlar damlalarım.
Dağlardan esen meltemlerde,
Akan çeşmende benim.
Yıka yüreğini temiz sularımda,
Gönlünde melankoli kalmasın
Şifalıdır damlalarım,
Ben yağmurum,
Yağmur;
Benim...
Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz…
Bu gece kimse bizi durduramaz.
Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz.
Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz.
Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik,
Ve tekrar ölüye döndük.
Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha,
Daha güçlü,
Fethedip yolumuza devam ediyoruz!
(Evil Has No Boundaries)