Muamma bir romandı aşk okuyupta bitiremediğim...
Bir özlemdi duygu,hükmedemediğim
ve öyle birşeydir ki beklediğim;
Hasretle,hasretine hasret hapsedildiğim...!
Dil susmuştur artık...
Hisler seyirci rolünde…
Gönül, zırhını kuşanmış bağıra bağıra davet etmekte yangınları...
Canım yanıyor...
kaLsaydın diye söyLeyemedikLerim
gittikten sonra yüreğime ağır geLiyor...
şimdi ardından sesLendikLerim yutkunurken boğazıma takıLıyor...
Gitmek. Bir büyü gibi saran
Ağrılar yumağı, kışkırtılmış
Düşlerdir ki sen şimdi
Esirgeme kendini kalbim
Kederin o derin yalnızlığından
Tüm tümceler yarım kaldı…
Hayat; senin yaşattığın kadardı…
Şimdi sen gidiyorsun ya herkes sana benzeyecek...
beklemek ağırlaşıyordu
trenler geçip gidiyordu
saat beşe geliyordu...
"herşey dem yerinde
Sen hep yanlış yerde..."
Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz…
Bu gece kimse bizi durduramaz.
Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz.
Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz.
Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik,
Ve tekrar ölüye döndük.
Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha,
Daha güçlü,
Fethedip yolumuza devam ediyoruz!
(Evil Has No Boundaries)