
21-03-2008, 04:46 PM
|
 | Arkasokaklı | | Giriş: Nov 2007
Mesaj: 581
| |
Alıntı:
tarafından gönderildi
Uyandırdığında bu sevdanın,bu büyünün,bu tılsımın bozulacağını biliyordu çünkü; bir bakış,birkaç söz,bir dokunuş herşeyi bozacaktı.Sevmek suskunluktu, sevmek kesin sessizlikti,sevmek uzaklıktı,sevmek dokunamamak,erişememek, sevişememekti.
Ya da yüzyıldır böyle öğretilmişti sevmek.
Zehirli bir düşün,büyülü sözcüğü...
Öte yandan sevmek göze almaktı,sonuna dek gitmekti,gidebilmek yürekliliğiydi.
Eski bir konu ama Murathan Mungan hayranı biri olarak bu konuyu görmek ve okumak keyif verdi bana.
Masalın bittiği yerde hayat başlar mı gerçekten bilmem ama bazen öyle masallar yaşarız ki bitmesini hiç istemeyiz, hayatımıza mâl olsa bile. Haklıydın Hep Sen, Acılar Bedava
Mecburduk Hep Uzaktan Bakmaya
Çok Yorgunum Ben Eski Bir Saat Gibi
Hırpalandım İstanbul Gibi... |