| artık.......
içinden çıkılamayan bir çocukluk hissiydi...ama aşk değildi...üşüdüğünde üstüne örttüğün bi örtüden ibaretti bedenim....bakışlarımda var olduğun çarpık bir histin...uzaklaştıkça yakınlaşan yakınlaştıkça ulaşılamayan o hayran olduğun film kahramanının hayatını yaşamaya çalıştın hep.....okadar kolay oldun ki hayat bile uzaklaştı senden .....başaramadın...atlatırım dediğin tüm kötü anlar bir yük gibi devrildi cılız omuzlarından....kaldırmak imkansızdı artık...karanlık sokaklarda kaybolurken sen,ben yoktum artık bedenim boş bi ağaç kabuğu kadar anlamsız ayakta durmaya çalışıyordu....sahilden uzaklaşan gemiler gibi ıssız karanlığa koşarak giden küçük elliriyle cılız bir beden...artık yoktum ben....o çok güvendiğin yıkılmaz dostların sen arkanı dönmeden çoktan savaş açmışlardı sana....anlayamadın...uğruna kalbimi beni yerden yere vurduğun bir kaç kelam bile edemeyen çaresiz zavallılar yardım mı ettiler sandın,küçük ellerine zehirli iğnelerini verirken....artık yoktum ben...sokaklarda verdiğin savaş yorgun düşürmüştü zaten....çokta zaman kaybetmeden düşmüştün ruhundan....artık yoktun SEN....... "Rüzgar ne kadar sert eserse essin kayadan alıp götüreceği tozdur"
Silgi kullanmadan çizgi çizme sanatına HAYAT denir.... |