 Heyecan Saçmalaması.
Heyecanlanır mısınız ?
Tabi evet biliyorum çok saçma ve gereksiz bir soru.Herkes heyecanlanır dimi.Ama benim garip heyecanlıklarım var.Birisi birden bana soru sorunca heyecanlanırım mesela.Ağzımda bütün kelimeler yuvarlanır.Lügat mügat kalmaz beynimde.Birden "2 çarpı 2 kaç eder laaağğnn" diye sorsanız 26 bile derim o heyecanla.Adrelin mi depoluyum neyim anlamıyorum ki.Mesela bi kere kantinde patatesli almak istediğimde heyecanlanmıştım -ki ne zaman bi yerden bişey almak istesem böyle olurum-.Kırtasiyede,Burger King de , takıcıda , boyacıda vs. Yer önemli değil ne zaman bi yere girsem bişey almak için karşımdaki gayet sevecen bir gülümsemeyle "buyrun ne istemiştiniz" diye sorduğunda bir heyecan alır beni ve saçmalarım.Mesela bi kere Burger da kadına " hamburger var mı ? " demiştim. Sallamıyorm cidden bana ne alıcaksınız dediğinde benden böyle bir soru gelmişti.Kantinde " ekmekli patates istiyorum " demiştim.Böyle traji-komik olaylar işte hep bu olur olmaz zamanda gelen heyecan yüzünden.Hayır yani niye birden heyecana kapılırda sorulara saçma s.lak cevaplar veririm ki.Bu çocukluğumdan beri böyle.Alıştım ben zaten artık ama çevre beni tanıyomu ? Şimdi bi bakkalcı olsanız ve karşınızdaki "patlayan sakız alıcaktım" dese tepkiniz nolurdu? Neyseki esnaflar ,satıcılar falan cool insanlar.Bozuntuya vermeden cevaplıyorlar.Ama arkamdan göbeklerini tuta tuta güldüklerine eminim. Patlayan sakızda neyin nesi ?
Bi kere de çok feci acıkmıştım.Baran'a "kantinde tenefüse inicez dimi?" demiştim.O gülmüştü anlatığı kişiler gülmüştü bende gülmüştüm.Çünkü komik bi söz ve ben komik bi durumdaydım.Yani bendeki bu heyecan saçmalaması(adını ben koydum) ruh halimin durumuna görede değişiyo illaki birinin aniden bişey sormasına gerekte yok.Zaten konuşma bozukluğu olan birisiyim - ki çok rahatsız edici bi durum-.Bazen konuşurken kelime bulamıyorum aklımdan hepsi uçuveriyor.Bi de bu heyecan saçmalaması olunca hepten kötü,komik bir kişi oluveriyorum.
Ama gel gör ki yazabiliyorum.Bu güzel bişey hemde çok.Kendimi yazarak ifade edebilmek.Yazmayı severim zaten.Kitapta okurum ama yinede düzelmez bu konuşma bozukluğu bende.Ders falanda almam.Neden alıyim ki ? Bi kere bu benim özelliğim.Beni ben yapan etmenlerden ya da etkenlerden birisi.Tıpkı boyum gibi.Boyum kısa ama ben bu durumdan memnunum.Konuyu uzatıyorum ve saçmalıyorum artı birde acayip yerlere bağlıyoru.Çünkü nası bitireceğimi bilmiyorum.Uzatırsam belki bitircek bişey bulurum diye düşündüm ama nafile.Fakat bitirmem lazım.
Hep filmlerde ki gibi son istemiştim.
_SON_
Edit : Burdaki ince ve iğrenç espiriyi anlayanları alnından öpüyor ve bir kez daha iğrençliğimi lanetliyorm 
Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz…
Bu gece kimse bizi durduramaz.
Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz.
Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz.
Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik,
Ve tekrar ölüye döndük.
Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha,
Daha güçlü,
Fethedip yolumuza devam ediyoruz!
(Evil Has No Boundaries)
Bu mesaj en son " 20-03-2008 " tarihinde saat 05:03 PM itibariyle horrorpheliac tarafından düzenlenmiştir....
|