 Çekip Gitmeliyim...Sesli Harflerim Tükenti
Bu son kaçışım olduğum şehirden
Bütün ümitlerimi sallandırıyorum
En kalabalık caddesinin
Tam orta yerinde bu şehrin
Kelimeler boğazımda düğüm düğüm
Söylenecek tek sesli harf kalmadı
Sessiz alfabem kendini yitireli
Bu son artık
Hiçbir tren sesi alıp beni
Götüremeyecek mazi denen
Karalanmış siyah defterin
Herhangi bir sözcüğüne
Yılmanın verdiği yorgunlukla
Yeni sayfalar türetmeye çalışıyorum kendime
Yorgunluğum yargan üzerime
Bu son artık
Çekip gideceğim kendime
Vakit sessizliğin yelkovanı geçtiği
Yalanların birbirini ezdiği
Hatalarımla saklambaç oynarken sobeleştim
Bu son artık bozuyorum bütün yeminleri
Merhaba der gibi çığlığımla sonsuzluğa
Neye yarar akan birkaç damla
Herhangi bir şehrin sokağında
Dar ağacında sallanan bir kafa
Sesleniyorum
Uzaklarda kalmış bana
Bu son artık bu son olsun
Ödüllendiriyorum kendimi
Kalmasa da damarımda akıtılacak kan
Ve bilmez kimse ne yapsan
Kalırsın edebi yalnızlığınla kaçamazsın
Son durağa gelmişsindir aslında
çekip gitmeliyim kendime
Sesli harflerim tükenti kuramıyorum cümleler hayat üzerine...
Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz…
Bu gece kimse bizi durduramaz.
Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz.
Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz.
Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik,
Ve tekrar ölüye döndük.
Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha,
Daha güçlü,
Fethedip yolumuza devam ediyoruz!
(Evil Has No Boundaries)
|