Konu: Viya | Yakup
Yalnız Mesajı Göster
  #1  
Eski 27-02-2008, 03:41 AM
El Muñeco
Misafir
 
Mesaj: n/a
Başarı Viya | Yakup

ArkaSokak aile fertlerinden ilk röportajımız " viya " ile oldu .. Kendisini daha yakından tanımak için sorular sordum cevaplar aldım .. Güzel , kaliteli , keyifli , sohbet tadında bir röportaj oldu .. Size soracak soru bile bırakmadım neredeyse .. Teşekkür ediyorum kendisine .. Sizde sorularınızı buradan sorabilirsiniz ..


İsminiz ve yaşınız nedir ?

Yakup Tırpan 23 yaşındayım .

Nerelisiniz ?

İstanbul doğumluyum, soyum Romanya'dan geliyor, birkaç ailevi nedenden ötürü göçebeleştik, önce Balıkesir'e ardından, Bandırma'ya taşındık. Arada Balıkesir ve Bandırma arasında gidip gelmeler de oldu, o yüzden hiçbir şehre ait olamadım ben. İstanbul memleketim ama yabancı geliyor, Bandırma'dayım uzun zamandır, burası evim gibi oldu, huzur buluyorum ama bir o kadar da beni boğuyor aslında Bandırma. Yinede bir parçam buralı, Bandırmalı.

Günlerini nasıl geçirirsin acaba biraz anlatır mısın ?

Elbette, işim hayatımın büyük bir kısmını oluşturuyor, günümün 8-9 saati işte geçiyor, geriye kalan zamanda dinleniyorum, pc başında zaman geçiriyorum bazen, ufak keyiflerim var örneğin playstation oynarım, dostlarla bir cafede sohbet ederim, arada sinemaya giderim. Biraz durağan bir hayata sahibim açıkçası çok fazla aktivite yapmıyorum, yaşadığım şehirde buna müsait değil zaten, ufak uğraşlar arıyorum kendime, olta aldım geçen hafta, bildiğin makinalı olta, bu konuda da tecrübesizim ama dediğim gibi oyalanacak arayışlarım var.

Biraz derine inelim .. Sahip oldugun hayat yaşamak istediğin hayat mı peki ?

Çok çocuk yaşlarda bir yarışın ve bildiğimiz hayatın ortasında buldum kendimi. Şuan içinde bulunduğum hayat pişmanlıklar ve kaybedişlerin toplamı, okulumu bitiremedim, mezuniyetim yok, iyi bir meslek sahibi değilim. Lakin bunların tamamı benim seçimimdi, yani benim gibi birşey olamamış, daha doğrusu hiçbirşey olmuş çok insan var .. Ama bunu isteyerek elde eden, özel bir çaba gösteren pek insan yok .. Ben onlardan biriyim, kendi isteğiyle kaybeden. Bu açıdan bakıldığında evet, istediğim hayat buydu.

Çocukluğun nasıl geçti acaba ?

Sorunlu geçti, kaos hergün evimizdeydi, çok büyük tecrübeleri çok küçük yaşlarda tattım ben, birçok acı, trajedi sayılacak olay yaşadım, bu tarz durumlar içine kapanıyor insanlar ve ben de öyle yaptım, içine kapanmış ve bolca kitap okuyan bir çocuktum ben. Hayatın bana sunduğu sorunlara kızgın ama aynı zamanda onlarla savaşması gerektiğini bilen bir çocuktum, erken büyümemde etken olan şey buydu.
Annem ve babam ben henüz çocuk yaşlardayken boşandı ve ben annemle kalmaya karar verdim, bu durumda bize bir aile reisi lazımdı ve benden başka aday yoktu, çalışıyordum, kira ödüyordum ve bunları yaparken 12 yaşındaydım. Çok erken başladım hayata. Aile yapısı oldukça önemli, çocuklara direk etki ediyor. O boşanmanın ya da olumsuzluğun bedelini çocuklarda ödüyor, buna inanıyorum. Genelde o tür ailelerin çocukları, yani çocuklukluklarını doyasıya yaşamamış çocuklar sorunlu olur gibi bir kanı var ülkemizde, buna da katılmıyorum ama... Sorunlarla erken yüzleşmek kişinin yararına bile olabilir , ne bileyim bir çocuğum olsa vahşet haberlerinde gözlerini kapamam ben, ona masal bir dünya anlatıp sonra bak yavrum asıl hayat bu dersem işte o zaman sorunlu olur çocuk.

Yani özetle oynamam gereken bir yaşta, okul okumam gereken bir yaşta hayatın çok da kolay olmadığını öğrenmiş biriyim ..

Hayata bakış açın nasıl ?

Hayata bakış açım çok fazla ve hepsi birbirinden kopuk .. Çok tutarsız bakış açılarım var hayata karşı, sürekli değişiyor. Kemikleşmiş bakış açılarım var, onlar beni ben yapan şeyler ve onlardan vazgeçmiyorum, vazgeçersem benden geriye bir halt kalmaz gibi geliyor, onlar beni ben yapan şeyler sonuçta .. Çok karamsar yazılar yazan biri olarak bunun aksine karamsar değilimdir, hayatı seviyorum, yaşattığı şeyleri de seviyorum.
Hayat yarışmak gibi geliyor bana ve bu durum fena halde sinirlerimi bozuyor, insanlar neden yarışsın ki? Neden yani. Bu tür olmadık soruları sorup duruyorum hayatı düşündükçe ama herşeye rağmen, hayatın yaşanması gereken soylu bir eylem olduğunu düşünüyorum.

Gelecek için planların nelerdir ?

Gelecek ile alakalı hiçbir zaman plan yapmadım ben ve çok önemli yerlerde olmamamın sebeplerinden biri bu. Önüme denk gelen hayatı, süregelene göre değerlendirip yaşıyorum ve daha açık bir tabirle, plansız bir hayat sürüyorum. Uzun vadede ne yapmak istersin diye sorsan inan verecek hiçbir cevabım yok, önüme ne gelirse onu yaşayan biriyim ben.

Yani geleceğe gitmek yerine geleceğin sana gelmesini bekliyorsun sanırım öyle mi ?

Evet daha doğru bir ifade oldu seninki, geleceğe gitmiyorum, gelecek bana geliyor ve ne getirmişse gönülden kabul ediyorum ben, öyle çok fazla talebim de yok, bir oyun sahnelemek isterdim o kadar, başka hiçbir planım, beklentim yok.

Peki ArkaSokak ile nasıl tanıştın ?

Çalışıyordum, işler erken bitti ve arama motoruna canım sıkılıyor yazdım, gerçekten canım çok sıkılmıştı, üye oldum ve kaldım burada. Daha evvel forumları bilmezdim, aslında net ile çok ilgim yok, msn adresim bile ısrarların sonucunda 7-8 ay önce oldu, ama sonradan baktım ki sitemize arama motoruna canım sıkılıyor yazıp da üye olan birçok kişi varmış, ilginç geldi bu durum.

Özel hayatından bahsedelim biraz o zaman .. İlk aşkını hatırlıyor musun mesela ? neler hissettiğini , neler düşündüğünü ..?

İlk aşk unutulur mu hiç. İlkokulda sınıf arkadaşımdı, çok seviyorum onu, çocuk yaşlarda o tür duygular daha yoğun bence, çünkü saf ve temiz. Çok seviyordum onu, bir sürü defter yaprağı kesip yanına gitmiştim ve demiştim ki eğer beni seviyorsan bunları havaya at .. Atmıştı, uzun süreli bir ilişki yaşadık, sonra şehir değiştirdik ve ayrıldık, geri döndüğümde teyze oğlumla çıkıyordu ilk aşkım .. Dolayısıyla ikinci aşkımı anarım ilk aşk sorulduğunda. Benzer bir hikaye ama sonunda başkasıyla çıkmadı o ..


Hayatının aşkı var mı ? Yaşadın mı ?

Evet yaşadım. Üst komşumuzdu bizim, ona aşık olduğumu itiraf edemedim, İstanbul'a taşındılar ve taşındıkları gün söyledim. Buna rağmen ilişkiye başladık, en uzun süren ilişkim o oldu ve yeryüzündeki tüm duyguların sığabildiği bir aşktı bizimkisi... Kutsaldı, saygı , sevgi aşk doluydu. Sana baktığım gibi kimseye bakamam diyor hala, ben de öyle söylüyorum. Çocuğun adını Yakup koyacak. O kadar iz oldum onda , o da bende .. İlişkiler yaşadıkça bir yanımın onda kaldığını görüyorum. Yaşlanınca da muhtemelen öyle diyeceğim, "o hayatımın aşkı".

Klişedir zaten kavuşamayan sevgililer cocuklarının isimlerinde taşırlar aşklarını ..

Hoş bir klişe ..

Hayatta mutlu ve mutsuz olmanı sağlayanlar nelerdir ?

Çok küçük şeylerden mutlu olabilen biriyim, yani şu satırları yazarken sigara yaktım ve bu bile beni mutlu edebilen birşey. Mutsuz olmam zordur biraz, kolay kolay mutsuzlaşmam, hayatın içindeyiz, ve mutlaka zor hepimizin ki ama mutsuzlaşmak hiçbir şeyi çözmüyor, kendi duygularımı kontrol edebilen biriyim ben ve mutsuz olmam .. Olmuyorum ..

Onsuz yapamam dediklerin nelerdir peki ?

Müziksiz yapamam, telefonsuz yapamam, yazmadan yapamam, konuşmadan yapamam daha bir sürü şey .. Uzatayım mı ?

Müzik dedin .. Hangi tarz müzik dinliyorsun ?

Klasik olacak ama kulağıma hoş gelen her tarz, buna arabesk dahil değil, doğu kökenli sanatçıları ve şarkılarını hiç sevmem, tarzdan ziyade sanatçıya dayalı müzik zevkim var ben, Teoman'ı çok severdim ve çok uzun zaman onun şarkılarını dinledim, sonra yerini Duman aldı ama onlar askerlik derken albüm çıkarmadılar, şarkılarından bıkmaya başladım, Sagopa Kajmer dinliyorum ve çok beğeniyorum .. Kolera da aynı şekilde, rap dinlemek daha çok hoşuma gidiyor ama Sagopa ve Kolera ile ilgili bir durum bu, tarz dersen rap ve rock müzik dinlerim genelde ..

Burdan bağlama sorusu bulamadım direk sorayım .. Bugüne kadar unutamadığın sende büyük yer etmiş olayı anlatır mısın ?

Dramatik olacak ama ..

İşten eve döndüm, annem bileklerini kesmiş, abime araba çarpmış, kardeşim de şokta ve ben 11 yaşındayım, yani olayları düzenleyecek yaşta değilim, annemi hastaneye gönderdim ki bu büyük sorun oldu, o yaşlardaki çocuklara 112 inanmıyor ve eleştiriyorum bu durumu, inanmadılar, zor zahmet hastaneye gönderdim ama öyle bunalmıştım ki kaçmaya karar verdim. Çok yağmurlu bir gündü ve bir tünel vardı, onun altına saklandım. Yanımda bir çocuk vardı, bildiğin tinerci, dışarıdaki aydınlıktan takım elbiseli, siyah çantalı, siyah şemsiyeli şık bir adam geçti.
Hayatımın en unutulmaz anıdır bu. Çünkü tercih anı gibiydi, tinerci çocuğa da o adama da çok yakın buldum kendimi .. Takım elbisse giyiyorum şuanki işimde şemsiye ve siyah çanta da alırsam tamamdır.

Keşkelerin var mı ?

Pişmanlıkların toplamı benim hayatım, lakin pişmanlıklarıyla uzlaşırsa insan geleceğini de yitiyor, o yüzden sürekli keşke demek bence çok güzel birşey, benimde birçok keşkem var. Ama çoğu önemsiz şeyler. Gazetede çalışıyordum, keşke ona devam edebilseydim, en büyük keşkelerimden biri bu ..

Karamsar bir soru olacak ama , hayata veda ederken yanında sana özel kimin olmasını istersin ?

Yanımda Aytaç olmalı, en yakın dostum o 8 yıldır her halimi gördüğünden ölür halimi de o görmeli, söyleyeceksem eğer birşey ona söylemeliyim ...Ama daha çok yaşamayı umuyorum, hal böyleyken bu kişi değişebilir, belki şuan tanımadığım birinin olmasını isteyeceğimdir, kimbilir ?

ArkaSokak içerisinde kimleri kendine yakın görüyorsun ..?

Eren, yani greenpain çok özel bir adam. Burada tanıştık ama gündelik hayatımdaki birçok karakterden daha önemli benim için, dışarıdan görüp " siz önceden tanışıyor muydunuz " diye soranlar var bana, öyle bir dostluk kurduk biz ve onu gerçek anlamda çok seviyorum. Mesut'u yeni yeni tanımaya başladım ve ona da değer veriyorum .. exorcism de öyle .. Seni anlatmaya gerek bile duymuyorum, zihnen bana yakın sen varsın .. END de öyle .. Unuttuğum arkadaşlardan özür dilerim ..

Son olarak ArkaSokak ailesi için söyleyeceğin birşeyler var mı ?

Arkasokak ailesinde birçok kişiyi tanıyorum ve hepsine değer veriyorum. Dikkat ederseniz sitede küs olduğum, zamanında tartıştığım konuşmadığım kimse yoktur benim, herkese dost olarak bakıyorum, yani çoğu kişiye söyledim, aynı mahallede olsak belki canciğer arkadaş olacaktık, netten tanıdım diye neden değer vermeyeyim ki. Ailemizi çok seviyorum ..

Herşey için teşekkürler .. Biraz sıkıştırdım seni ama affola

Sağol Volkan .. Çok keyifliydi benim için ..

Bu mesaj en son " 19-09-2008 " tarihinde saat 06:23 AM itibariyle viya tarafından düzenlenmiştir....
Alıntı Yaparak Cevapla