hani olur ya gidersin bazen....ama acele etmeden....koşmadan....ağır ağır...içime basa basa...acıta acıta....hani olur ya yapayalnız kalırım ben....bir ağacın yaprakları gibi rüzgarda savrulursun...o bedenden bu bedene...karanlık gecelerde ağlarsın ya soğuk odanda....boş yatağında ararsın ya gölgemi....tüm şehrin nefes alan tüm varlıklarının kanları bitince....üzülürsün ya....

ben...
anlamsız...ve kulaklarımı patlatan sessizlikten sağır....daha düştüğüm yerden kalkmadan
Dönersin....yara bere içinde,hemen koşar tutarım elinden....yaralarını sarıp,okşarım saçlarını....biraz iyileşince kanımı dökmeye başlarsın yine ne kadar bıraktıysan okadar....koparıp aldığın parçalarımla yama yaptın hayatına....dikişlerinden hayatım girdi en derinlerine.....bomboşluğunu gördüm....ne büyüktün oysa gözümde...ne doluydun.... bende vazgeçtim artık...içine basa basa...yavaş yavaş...acıta acıta.....

Gidiyorum.....senin gibi....tüm nefes alanlara...bu şehre.....

"Rüzgar ne kadar sert eserse essin kayadan alıp götüreceği tozdur"
Silgi kullanmadan çizgi çizme sanatına HAYAT denir....

ArkaSokaK KARTALLARI