Doğduğum büyüdüğüm bu şehir artık bana yabancı.. Tozlarını savuruyor rüzgar anılarımın...Estikçe burnuma gelen o günlerin kokusunu meğer ne çok özlemişim .Vaz geçip kaçtığım bu yer bir başka vazgeçişin kaçış kapısı olmuş.Boşuna demiyolar tilkinin dönüp dolaşıp geldiği yer kürkçü dükkanı diye.Çok doğru kaçıp gitsenizde size kucak açan yine o eski anılarınız oluyor.Tahammül edemeyip firar ettiğiniz şeyler size kucak açıyor tüm asilliğiyle ve siz biraz buruk biraz hırçın ama arsız bir şekilde onlara sığınıyorsunuz.Eski aşklarınız, aile kavgalarınız, paylaşmadıklarınız aslında hepsini özlemişsiniz.O günleri istersiniz birden gözünüzün önüne keşkeleriniz gelir bu sefer kaçamazsınız.. kaçış yok... bir başka ömür törpüsüne güç taakat yok... Hatıralara gömdüğünüz aşklarınıza bir bakarsınız."Aslında çok sevmiştim be" demekten alamazsınız kendinizi .. Ama bunlar artık boş gerçeklere dönmek vaktidir şimdi... Şimdi resim albümlerini o kapalı sandığa yada tozlu raflara kaldırıp o boş odadan çıkıp gün ışığına yalancı baharlara dönme vaktidir... Bir dahaki yokuşun en dibinde görüşmek üzere anılarım....
