Begüm katıldığın için sağol...

Sonuç; yalnızlaşıyoruz...
Aşkı basitleştirdik, değersiz bir olgu haline getirdik, sahip çıkamadık...
+18'lik bir mevzu olmasından ölesiye korkuyorum şu satırları yazarken ama örneğin sevişmek dediğimiz şey "tenlerin karışmasıdır," en azından öyle olmalıdır, oysa o bile basitleşti insanoğlunun ellerinde, erkekler belli bir miktar ödeyip hiç tanımadığı bayanlarla bunu yapıyorlar... sevgi zaten yok... Aşk hakgetire...
Oysa aşkın meyvesiydi sevişmek...
Ve işte bu nokta da asıl gerçek ortaya çıkıyor, aşkı yok ettik ve sevişmek, hiçbir olguya ait değil artık, boşlukta kalıyor, hiçbir kalıba sığmıyor...
Konuya geri döneyim, mutlu aşk yoktur demiş şair, elbetteki mutlu aşk vardır, çoğumuz da böyle deriz ama bunu diyenler bile mutlu aşk yaşamamıştır belki de... kim bilir?
İnsan sevdiği için ölür mü?
Hayır canım, ne alaka? Aşık olmaz ki ölsün.