Bence ölmez....
Yani ben açıkçası bu tür şeylerin eskiden olduğu ve günümüzde olmayacağı kanısındayım, yani eskiden örneğin kral kendi kızını hapsettirmiş sevgilisi ile görüşemezlermiş sonra bir şekilde görüştüklerinde harika aşık olup, dağları delerlermiş, çünkü ortada hiç de azımsanmayacak kadar çaba olurmuş, bekleme, yıkılma, pes etmeme, sadık kalma olurmuş... Çok da geriye gitmeyeyim, babam anlatıyor annemle ilk konuştuıktan sonra uzun zaman konuşamamışlar malum cep teli yokmuş ve evden aramaya da kimse cesaret edemezmiş, babalar o dönem daha bir babalarmış çünkü. Günlerce beklemiş babam, annemin geçmesi muhtemel olan yollarda...
Şimdi öyle değil, bir ilişkiye başlamak da, ilişkiden alacaklarımızı almak da çok kolay... aşkı basitleştiriyoruz, ve daha reel sebeplerle aşka tutunuyoruz.
Bu da aşkı giderek basitleştiriyor.
Sonuç olarak kimse kimse için ölmüyor...
Çünkü kimse uğruna ölenecek bir aşk yaşamıyor...

(istisnaları elbetteki tenzi ederek yazdım bu satıları, aşkı yakalamış olanınız varsa ne mutlu)