
08-02-2008, 10:57 AM
|
 | Arkasokaklı | | Giriş: Nov 2007
Mesaj: 590
| |
Alıntı:
tarafından gönderildi
insanların o lanet olasıca yüzlerinden sakladım gözlerimi…
Evet artık korkarak seviyorum seni ve bekliyorum… beklediğim günleri biriktiriyorum… her sabah uyandığım yeni güne senin adını veriyorum… gidişine yüklüyorum bütün mutsuzluklarımı… her gün karşılaşıyorum pişmanlığımla… Allah kahretsin neyi sevdim ben sende diyorum. her seferinde bir cevap bulmaktan nefret ediyorum…
Sana bakarken gözlerinde kendimi bulmayı sevdim…
Sana sarılmayı,teninin sıcaklığını dudaklarımda hissetmeyi sevdim.
Sana sarılıp uyumayı,başımı göğsüne yaslamayı sevdim…
Seni sevdiğimi defalarca haykırabilmeyi sevdim yüzüne…
Hep söylerim yine söylüyorum; giden olmak kalan olmaktan daha kolaydır. Giden gider. Sadece kendini alıp gider. Kalan ise, kendini, acılarını, hayal kırıklıklarını, yıkımlarını ve gidenin bıraktığı tüm mutsuzlukları tek başına sırtlanmak zorundadır. Giden bu yükü hiç hesaplamadan gider. Hesaplasa zaten gitmez..
Çok değerli bir yazı. Sağolasın. Haklıydın Hep Sen, Acılar Bedava
Mecburduk Hep Uzaktan Bakmaya
Çok Yorgunum Ben Eski Bir Saat Gibi
Hırpalandım İstanbul Gibi...
Bu mesaj en son " 14-02-2008 " tarihinde saat 10:01 AM itibariyle kalimero tarafından düzenlenmiştir....
|