Nehir gözlüm,
"Seni düşündükçe gül dikiyorum ellerimin yettiği yere" diyordu bizim şarkımız, ben ise seni düşündükçe kalbimi koyuyorum geçtiğin her yere, sana ait olduğunu göresin diye. Aşk nedir sorularının cevabını da sende buluyorum, bebeğim; sen; aşksın...
Aşık olmaya aşığım ben belki de, kimbilir? Başka bir değişle aşkın ta kendisine, eğer öyleyse de yine sana aşığım, sevgili; unutma ki sen; aşksın...
Seni gördüğüm an ruhumu da çekip alıyor gözlerin, gözlerin, ki onlar benim nehirimdir, baktıkça dalıp gidiyor, kayboluyorum nehir gözlerinde...
Hayatımdan çıkmaya kalktığında ne varsa çıkıp gidiyor aklımdan, hayatımdan. Sen gittiğinde geriye birşey kalmıyor, ne varsa bildiğim beraberinde sürükleniyor, sende kalıyor bir parçam, can parçam...
İşte bu yüzden korkuyorum ölesiye, belki gidersin diye...
Bebeğim gitme...
Gidersen talan edilir ruhum haramilerce...
Hem aşkı alırsan ne kalır ki benden geriye?
Sen aşksın, gitme...