İngiliz uzmanlar, tokalaşarak selamlaşan kişilerin grip, nezle ve norovirüs gibi mide ve bağırsak sistemine yerleşen virüslerin yayılmasında, birbirinin yanağına birer öpücük konduranlara göre daha büyük tehdit oluşturduklarını tespit etti.
Uzmanlar, yaklaşık 3 milyon kişiyi etkisi altına alan son norovirüs salgını gibi salgınlara ellerini temizlemeye yeterince özen göstermemiş kişilerin ellerine dokunulması ya da onların dokundukları yerlerle temas edilmesinin yol açtığını vurguladı.

Londra Üniversitesi Hijyen Enstitüsü öğretim üyelerinden ve İngiltere Bilimsel Hijyen Forumu Başkanı Prof. Sally Bloomfield, bir virüsün yayılmasında ellerin en önemli zinciri oluşturduğunu bildirdi.

Tokalaşmanın ise kişilerin birbirleriyle el temasının en önemli biçimini oluşturduğunu belirten Bloomfield, “Tokalaştığınız kişinin sizin elinizden önce neyle temas ettiğini bilmiyorsunuz. Grip, nezle gibi hastalıklar geçmesin diye birbirini öpmekten kaçınan kişiler, aslında birbirlerinin ellerine temas ederek hastalığın yayılmasına katkıda bulunduklarını fark etmiyor” dedi.

Barts Hastanesi Virologlarından Prof. John Oxford da virüslerin eller yoluyla daha çabuk yayıldığını, “sosyal bir öpüşmenin ise aynı derecede tehdit oluşturmadığını” söyledi.

Uzmanlara göre en iyi selamlaşma yolu ise Fransızların yaptığı gibi “yanağı değil havayı öpmek.” Bu yöntemde kişilerin ellerini birbirlerinin omzuna koyduklarını, ancak yanaklarını birbirlerine değdirmeden uzaktan havaya bırakılan buselerle selamlaştıklarını belirten uzmanlar, bu selamlaşma türünde hiçbir hastalık bulaştırma tehdidinin söz konusu olmadığını belirtti.

ITV’nin sosyal davranış uzmanlarında Liz Brewer de Fransız usulü “havayı öpmenin” en ideal sosyal selamlaşma yolu olduğunu söyledi. Brewer, bu yöntemin mesafeli tutumlarıyla tanınan İngilizler için de en ideal yöntem olduğunu belirtirken, bu tür selamlaşmada kişilerin birbirlerinin omzunu kavrarken yakınlaştırdıkları gövdeleriyle kalpten kalbe selam göndermiş olduklarını ifade etti.

"Uluslar, egemenliklerini geçici bile olsa, bırakacağı meclislere dahi gereğinden fazla inanmamalı ve güvenmemelidir. Çünkü meclisler bile despotluk yapabilir ve bu despotluk bireysel despotluktan daha tehlikeli olabilir. Meclislerin öyle kararları olabilir ki, bu kararlar ulusun yaşamına giderilmesi olanaklı olmayan zararlar verebilir."