gerçekten çok seviyorum onu.....geç tanıdım biraz ama iyikide tanımışım...gitarın asi çocukları diye bi kitap okumuştum orda yavuz çetine ayrıntılı olarak yer verilmiş diğer gitaristlere de tabiki..hepinize tavsiye ederim o kitabı...

yavuz çetinin hayat notası
15 agustos 2001 günü tarihe geçti.
insanın tarihteki yeri nedir?
peki ya yasamdaki degeri?
bütün bu soruların ve cevapların kilitlendiği
bogazımın sıkıldığı,
yüreğimin küçüldüğü anı soludum
yavuz tarihin sınıfındamı kaldı?
yoksa onun hesabını mı sormustu?
beni en çok bunlar ilgilendiriyor.
müzik onun için sadece bir heyecan yada bir şöhret tutkusu olmadı.
böyle olsaydı yasamına kursun sıkmazdı
herkes onun ölüm notasıyla
şimdi hayatını yeniden gözden geciriyor
onun için üzülenler gercek dostları
ama onu ahla vahla ananlar ise
işt o kadar bilmem neler..

zaman bir kurgu üzerine akıp gidiyor
bazıları maskeleerini takıp ortalıkta olmayı sürdürürken
bazılarıda onlarla savasacak.
fakat müzik dünyası onu cok arayacak.



GİTARIN ASİ ÇOCUĞU OLMAK HERKESİN HARCI DEİL
o,yüreği yasarken bile 'satılık' dediği dünya gerceğini
bircok afra tafra yapan sanatcı pozundakiler diyebilecekmi?
tarihin aynası akla karayı secerken
yavuzun hayat notası bütün sokaklarda calmaya devam edecek
blues hayat akorunda
onun ellerini hep duyacak ve arayacağız.
o bize cemal süreya gibi
yine,üstü kalsın dünya diyerek gidecek
gitarıyla........





alıntıdır...ama her şeyi anlatmaya yetiyo işte.....