umarım doğru yere açmışımdırr!!

Bir kadını ağlatmak zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya... En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir.
-Ama o yüreğin değerini bilememiş olacakki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe!
-İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra. Ağlamıyacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte. Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneleri saplamaktadır... Bu acıya ne kadar karşı koyabilirki bir kadın. İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce bir kaç damla, sonra bir yağmur seli... Ve kadın ağlar; hemde çok!
-Sanmayın gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın kapanmıyacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar. Ama bilirmisiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü.
-Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsunki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlar ise ölürler! İçlerindeki zehirdir onları öldüren! Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki! Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları. dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzdende bolca ağlarlar.
-Zaman geçer sonra. Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini. Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı...
-Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında. Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür. Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden. Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan...
-İnsanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer dedinde olan. Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar. Zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandıki! Artık kendilerinden başka doğru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar. Çünkü biliyorlarki sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hemde hiç bir zaman! Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların. E.. O zaman niye sarısınlarki! Niye sarılalımki!
-Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilinki olgunlaşıyordur.
-Bilinki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır.
-Bilinki,artık aşkın olmadığına inanmıştır.
-Bilinki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır.
-Oda kim diye sormayın artık. çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!
weridiyse özür!Alıntıdır!!

♥ ♥ It's not always rainbows and butterflies It's compromise that moves us along..**♥ ♥